ახალგაზრდა ჟურნალისტთა კლუბი.

tag:blogger.com,1999:blog-7651168068105280992011-08-16T20:13:06.560-07:00ახალგაზრდა ჟურნალისტთა კლუბი.YouthJournalisthttp://www.blogger.com/profile/00780407772345318008noreply@blogger.comBlogger411100tag:blogger.com,1999:blog-765116806810528099.post-79060431981499093512011-02-05T07:27:00.000-08:002011-02-05T07:38:29.434-08:00ახალი კანონპროექტი “თავისუფლების ქარტია”<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">2010 wlis 28 oqtombers, 1991 wlis mravalpartiuli saparlemento arCevnebis 20 wlis  Tavze, parlamentma pirveli mosmeniT miiRo deputat gia TorTlaZis mier inicirebuli “Tavisuflebis qartia”. es qartia Tavisi SinaarsiT aris sxvadasxva aspeqis momcveli. misi avtoris, gia TorTlaZis azriT es aqti aris “sakanonmdeblo bazis srulyofisaTvis Seqmnili damatebiTi dokumentia qveynis usafrTxoebis sistemis, Tavdacvisa da uSiSroebis efeqturobis gaZlierebis mizniT”. am kanon proeqts sazogadoebis garkveuli nawili eWvis TvaliT Sexvda. magaliTad saxelmwifo universitetis leqtori giga zedania Tvlis, rom aRmosavleT evropis qveynebis mier miRebuli lustraciis kanoni iyo droebiTi aqti da igi konkretuli pragmatul motivaciiT iyo nakarnaxevi. im motivaciiT rom ar momxdariyo kompartiis mier sakuTari agenturuli qselis gaaqtiureba am qveynebSi. giga zedania Tvlis, rom dRevandeli realobis mixedviT es safrTxe ar arsebobs, radgan politikuri Taobebi Secvlilia da maTgan sabWoTa kavSirSi dabrunebis mizanic absurdulad gamoiyureba. igi Tvlis rom lustracia da istoriis Seswavla unda moxdes humanitaruli miznebisTvis da ara qveynis TavdacviTi an politikuri aspeqtiT.  misi azriT saWiroa axlo warsulis kvleva da im pirovnebebis mxolod da mxolod gasajaroeba, romlebic moRvaweobdnen kulturis sferoSi. es adamianebi ar arian politikuri procesebis mmarTvis saTaveSi da Sesabamisad maTi gavlenac umniSvneloa. Tu vinme aris ruseTi agenti is dRevandeli mimdinare kanoniTac isjeba sakmarisi simkacriT. </div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc4/hs883.snc4/71689_114521101944195_100001589170559_91259_4886901_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc4/hs883.snc4/71689_114521101944195_100001589170559_91259_4886901_n.jpg" width="320" /></a></div>      garda am gancxdebisa didi miTqma moTqma atyda am kanonproeqtTan dakavSirebiT sxvadasxva socialur jgufebSi. am Temas sazogadoebriv mauwyebelze mieZRvna gadacema, romelSic Rebulobdnen monawileobas axalgazrdebic da wina Taobis adamianebic. umravlesoba mowveuli stumrebis eWvis TvaliT uyurebda am iniciativas. maSin rodesac saubari exeboda sajaro seqtorSi sabWoTa simbolikis akrZalvas, zogierTi mowveuli stumari mas sakuTari individualuri Tavisuflebis SezRudvad aRiqvamdnen. zogierTi maTgani sakuTari politikuri platformis gamo akritikebda kanonproeqts umetes wilad teqnikuri TvalsazrisiT da ara misi Sinaarsis gamo. sinamdvileSi aravin dafiqrebula da aravis Seuxedavs kanonproeqtisTvis pozitiurad. gTavazobT kanonproeqtis avtoris werils mis kritikaze. Cemi azriT es Zireulad exmianeba sazogadoebis reaqcias. </div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            "თავისუფლების ქარტიამ" საზოგადოების ერთ ნაწილზე იმოქმედა, როგორც ერთგვარმა გამაღიზიანებელმა გარემოებამ. მოგეხსენებათ, კანონი სამი ნაწილისაგან შედგება: ანტიტერორისტულ ღონისძიებათა პაკეტი, ე.წ. "ლუსტრაციის კანონი" (სუკ-ისა და კომუნისტური პარტიის მაღალჩინოსანთა გარკვეული წრისთვის თანამდებობრივი შეზღუდვები) და საბჭოთა სიმბოლიკის აკრძალვა. ამ კანონპროექტის იურიდიულ სახედ ჩამოყალიბება ბ-ნ ლევან ადეიშვილს ეკუთვნის.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">საქმე ის გახლავთ, რომ ეს კანონპროექტი თავისი არსით ჩვენი მოსახლეობის გარკვეულ ნაწილს შეეხო. მათ, ვინც თანამშრომლობდა სუკ-თან, მათ, ვინც განკარგავდა სუკ-სა და მათ, ვისთვისაც ადამიანის უფლებები და თავისუფლებები არც საბჭოთა და არც შემდგომ პერიოდში არანაირ ფასეულობას არ წარმოადგენს. არაფერს ვამბობ დღევანდელი რუსეთის უშიშროების სამსახურზე, რომელსაც მემკვიდრეობით ერგო საბჭოთა სუკ-ის მთელი რესურსი. და, რასაკვირველია, ისიც ძალზე მწვავედ რეაგირებს ამ კანონის მიღებაზე.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">ამდენად, ამ კანონისა და ჩემს მიმართ შემოტევებს გარკვეულწილად ობიექტური მიზეზები გააჩნია. ზოგიერთები ცდილობენ, საზოგადოება შეცდომაში შეიყვანონ ყალბი არგუმენტებითა და თვალთმაქცობით. ეს ის ხალხია, ვინც შინაგანად სწორედ "ლუსტრაციას" უფრთხის, მაგრამ ხმამაღლა "საბჭოთა სიმბოლიკის" აკრძალვას აპროტესტებს და ისე გამოვიდნენ წყობიდან, რომ ერთ-ერთ პუბლიკაციაში ბოლშევიკური სიმბოლიკის აკრძალვის ჩემს სურვილს დაარქვეს "გია თორთლაძის ბრძოლა ქრისტიანობის წინააღმდეგ".</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            მეორე ნაწილი ირჩევს განსხვავებულ ტექნოლოგიას. ისინი ცდილობენ გააქილიკონ და გააბიაბრუონ კანონის მნიშვნელობა. მაგალითად, გაიგონებთ ისეთ შეფასებას, როგორიცაა: სუსტი, სასაცილო, წყალი და ა.შ.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            რეალურად კი, ამ კანონის მიღების გარეშე, მე პირადად შეუძლებლად მიმაჩნია ჩვენი ქვეყნის განვითარება. პარლამენტში მოსვლის პირველი დღიდან ჩემი საზრუნავი ამ კანონის მიღება და 1991/1992წლების მოვლენების გამოძიების დასრულება იყო. სწორედ ეს ორი საკითხია, რაზეც მე გავამახვილე ყურადღება ცნობილ შეხვედრაზე "პრეზიდენტისა ოპოზიციასთან" (გახსოვთ ალბათ, როცა მ. სააკაშვილი შეხვდა ლ. გაჩეჩილაძეს, ირ. ალასანიას, კ. შარტავას, ს. ზურაბიშვილსა და საპარლამენტო ოპოზიციას). ამ შეხვედრიდან გამოსულმა ყველა ტელევიზიის კამერების წინ დავაფიქსირე ჩემი პოზიცია, თუ რა შეიძლება იყოს გამოსავალი ამ შიდა პოლიტიკური კონფლიქტიდან. მაშინ მე განვაცხადე და ახლაც ვიმეორებ: თუ საზოგადოება არ გააკეთებს შეფასებას 1991/1992 წლების სახლმწიფო გადატრიალებაზე, არ დასრულდება ამ მოვლენათა გამოძიება და არ მივიღებთ ლუსტრაციის კანონს, რაც საშუალებას მოგვცემს, განვთავისუფლდეთ იმ მემკვიდრეობისაგან, რომელიც რუსეთის მიერ საქართველოსთვის იყო თავსმოხვეული, - ჩვენს ქვეყანას განვითარება არ უწერია.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ხოლო, ამ პოპულისტურ გამოსვლებს, რომ რა დროს თავისუფლების ქარტიაა, 2 მილიონი ადამიანი უმუშევარია - ვპასუხობ: რომ არა 1991/1992 წლების სახელმწიფო გადატრიალება, რასაც მოჰყვა მსხვერპლი, მოსახლეობის კრიმინალიზაცია, რეგიონების აოხრება, ცხინვალსა და აფხაზეთზე კონტროლის დაკარგვა, 300 000-ზე მეტი დევნილი, დსთ-ში შესვლა და ჩვენს ტერიტორიებზე რუსეთის ჯარის ჩაყენება ე.წ. სამშვიდობოების საფარქვეშ, საქართველოს მოსახლეობის დიდი ნაწილის გაღატაკება და ერთი მცირე ჯგუფის მიერ ქვეყნის მთელი დოვლათის მიტაცება - რომ არა ეს მოვლენები, დარწმუნებული ვარ, დღეს სხვა რეალობა გვექნებოდა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">მიმაჩნია, რომ ამ თვალსაზრისით განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება იმ გარემოებათა აღწერასა და განხილვას, რაც, ჩემი აზრით ე.წ. ლუსტრაციის კანონის მიღების აუცილებლობაზე მიუთითებს.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            შეგახსენებთ, რომ 1922 წლის დეკემბერში, საბჭოთა კავშირის შექმნასთან ერთად რეფორმირდება და ყალიბდება მძლავრი საბჭოთა უშიშროების სამსახური, მრავალრიცხოვანი რეზიდენტურითა და აგენტურული ქსელით.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">ამ სამსახურის შექმნასა და გაძლიერებას კომუნისტური პარტიის ბელადები უდიდეს მნიშვნელობას ანიჭებდნენ. რაც "სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის" წესდებიდანაც კარგად ჩანს.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            აი, ამონარიდი სუკ-ის წესდებიდან, რომელსაც ადევს გრიფი “საიდუმლო” და 1959 წლის 9 იანვრითაა დათარიღებული: "სუკ-ი წარმოადგენს პოლიტიკურ ორგანოს და მისი საქმიანობა ხორციელდება კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის უშუალო ხელმძღვანელობითა და ზედამხედველობით და, ასევე, კომკავშირული ორგანიზაციების დახმარებით".</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            მოგეხსენებათ, რომ 1955 წლიდან საბჭოთა უშიშროების გავლენის სფეროს წარმოადგენდნენ ვარშავის პაქტის ქვეყნებიც და ამ სივრცეში საბჭოთა უშიშროებამ იარსება 1991 წლის ივლისამდე, ვიდრე აღმოსავლეთ ევროპის ალიანსი არ დაიშალა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            1991 წლიდან დაწყებული, აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებიცა და ბალტიისპირეთის რესპუბლიკებიც, ერთმანეთის მიყოლებით იღებენ "კანონს ლუსტრაციის შესახებ", რაც გულისხმობს: დეკომუნისტიზაციას და შეზღუდვებს სახელმწიფო თანამდებობებზე იმ პირებისათვის, ვინც მსახურობდა, ან თანამშრომლობდა სუკ-თან, ან წარმოადგენდა პარტიულ ნომენკლატურას.ევროპის ეს მაგალითები გვიჩვენებს, რომ ცივილიზებული განვითარების გზაც და ჩვენი ქვეყნის ეროვნული უსაფრთხოებაც ამ კანონის მიღებას მოითხოვს. ამდენად, ველოსიპედის გამოგონება და თომას მორის ინტელექტი არ არის საჭირო, რომ შევაჯეროთ ევროპის ქვეყნების ეს გამოცდილება, რაც მნიშვნელოვანი ბაზაა, იმისთვის, რომ ლუსტრაციის შესახებ კანონის ქართული ვერსია ქმედუნარიანი იყოს.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ნიშანდობლივია, რომ ეს კანონი არ მიუღიათ მხოლოდ იმ ქვეყნებში, სადაც დღესაც კომპარტიის ნომენკლატურაა ხელისუფლებაში. არ ჩამოვთვლი ამ რესპუბლიკებს, თქვენც კარგად მოგეხსენებათ, რომელია ესენი. მხოლოდ ერთს დავძენ, რომ კანონი ლუსტრაციის შესახებ რუსეთის დუმაში განსახილველად პირველად 1992 წელს შეიტანეს და შემდეგ - 1997 წელს ის განსახილველად მოამზადა გალინა სტაროვოიტოვამ, რომელიც 1998 წლის ნოემბერში მოკლეს. ისე კი, რუსეთის დუმას ეს კანონი რომ მიეღო, რასაკვირველია პუტინი ვერც პრეზიდენტი და ვერც პრემიერ-მინისტრი ვერ გახდებოდა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">დამოუკიდებელი საქართველოს პირველმა პრეზიდენტმა ვერ მოასწრო ამ კანონის მიღება და, ალბათ ესეც იყო ფაქტორი, რომ ასე მალე გახდა შესაძლებელი დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი ხელისუფლების გადაგდება.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            2003 წლის არჩევნებზე ნაციონალურ მოძრაობას თავის საპროგრამო დაპირებებში "ათი ნაბიჯი დემოკრატიისაკენ" ჰქონდა აღნიშნული "ლუსტრაციის კანონის" მიღების აუცილებლობა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">ჩემი, როგორც დეპუტატის პირველი გამოსვლა წინა მოწვევის პარლამენტში სწორედ ლუსტრაციის კანონის მიღების აუცილებლობასთან იყო დაკავშირებული.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">ის კანონპროექტი მაშინ ვერ გავიდა და, საინტერესოა, რომ უმრავლესობასთან ერთად, თავად ოპოზიციური პარტიების წევრების ხმებიც არ აღმოჩნდა ამ კანონის მომხრეთა ყულაბაში. თუმცა, ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ უმრავლესობიდანაც იყვნენ ისეთები, ვინც ამ კანონს მხარი დაუჭირა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">2008 წლის აგვისტოში რუსეთის მიერ განხორციელებული აგრესია საქართველოზე არის მნიშვნელოვანი ახალი გარემოება და ვითარება, რომელმაც კიდევ უფრო აქტუალური გახადა კანონი ლუსტრაციის შესახებ. და შევეცდები ამის დასაბუთებას.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            1967 წლის 17 ივლისს კომპარტიის ცენტრალურ კომიტეტში განხილვის შემდგომ დამტკიცდა იური ანდროპოვის ინიციატივა "სუკ-ში" ახალი სტრუქტურის - "V სამმართველოს" შექმნის შესახებ. დამოუკიდებელი სტრუქტურისა, რომელიც წარმოადგენდა "იდეოლოგიურ დივერსიებთან ბრძოლის სამმართველოს".</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            "ამ სამმართველოს მუშაობა მიმართულია პოლიტიკური, სადაზვერვო, პროპაგანდისტული მეთოდების გამოყენებით და სამიზნე სახელმწიფოს ნაციონალური ინტერესების საწინააღმდეგოდ. ასევე, იგულისხმება მუშაობა ამა თუ იმ ქვეყნის შიგნით, მისი პოლიტიკური იმიჯის შესალახად ქვეყნის შიგნით და ქვეყნის გარეთ. საქმიანობას ახორციელებენ არამარტო სპეცსამსახურები, არამედ სასურველია არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და სხვა სახელმწიფო ორგანოების გამოყენებაც.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            იდეოლოგიური დივერსიის ტაქტიკურ მიზანს წარმოადგენს შიდაპოლიტიკური სიძნელეების შექმნა, ხოლო სტრატეგიული მიზანი კი - სამიზნე ქვეყნის პოლიტიკური კურსის შეცვლაა. ამ მეთოდების განხორციელება გულისხმობს სპეცაგენტებისა და დაქირავებული ადამიანების გამოყენებას, რადიკალური ოპოზიციური ძალების მატერიალურ სტიმულირებას, მოსყიდვებსა და ა.შ."</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ამ გრძელ ციტატაში არც ერთი სიტყვა მე არ მეკუთვნის. ეს გახლდათ აბზაცი იური ანდროპოვის პროექტიდან, რომელიც, ინიციატივის სახით იყო წარმოდგენილი კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წინაშე. ეს და კიდევ მრავალი მეტად მნიშვნელოვანი დოკუმენტი 2006 წელს გამოაქვეყნა მოსკოვის ჰელსინკის ჯგუფმა და ინახება ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტთან არსებულ ნაციონალური უშიშროების არქივში. (მოგეხსენებათ, 90-იან წლებში კგბ-სა და კპსს-ის საიდუმლო დოკუმენტების დიდი ნაწილი გავიდა დასავლეთში). ასევე, ამ სამმართველოს მასალებს ეძღვნება მიხაილოვისა და ნაზაროვის შრომა Bдеологическая диверсия Vихаилов V.G., Yазаров D.D., 1969.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">დოკუმენტს, რომლის ნომერია NN1631 F სახელწოდებით "მტერთან იდეოლოგიური დივერსიების წინააღმდეგ საბრძოლველად" (Gо борьбе с идеологическими диверсиями противника). ამ მიზნისათვის შეთავაზებულია სუკ-ის ცენტრალურ აპარატში დამოუკიდებელი სამმართველოს შექმნა (V სამმართველო), რომელსაც ექნება შემდეგი ფუნქციები:</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">1. იმგვარი პროცესების გამოვლენა, შესწავლა და ორგანიზება, რომელთა გამოყენება შესაძლებელია მოწინააღმდეგესთან იდეოლოგიური დივერსიისათვის.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">2. ეროვნული ელემენტების გამოვლენა და გაუვნებელყოფა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">3. უცხოეთში და ემიგრაციის წრეებში ნაციონალისტური ორგანიზაციების გამოვლენა და უშიშროების სამსახურის მუშაკების მიერ მათი დამუშავება.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">4. ასევე, ადგილებზე ამგვარი ცენტრების შექმნა ანუ, V სამმართველოს საქალაქო, საოლქო, რესპუბლიკური განყოფილებებისა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ეს მითითება პოლიტბიუროს მიერ განხილულია 1967 წლის 17 ივლისს და მინისტრთა საბჭოს მიერ იმავე დღესაა მიღებული. დადგენილება N 676-222, საიდუმლო პოლიტიკური განყოფილება (V სამმართველო)-ს შექმნის შესახებ.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">ალბათ, ზედმეტია თქვენთვის იმის მოყოლა, რომ საბჭოთა უშიშროება ერთ-ერთი უძლიერესი და მსხვილი ქსელი გახლდათ. ხოლო, მისი სიძლიერის ერთ-ერთი საწინდარი სწორედ ადამიანური აქტივია. ჩვენი მიზანი არ არის ცნობისმოყვარეობის დაკმაყოფილება. ეს ცალკე კანონის სფეროა, როგორც მაგ. გერმანიაში "კანონი საჯაროობის შესახებ". ჩვენი მიზანია, რომ ისინი, ვინც დღესაც ასრულებს რუსეთის უშიშროების დავალებებს, არ მოხვდეს ქვეყნის მართვის სადავეებთან. და ეს აღასრულოს კანონმა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            მოგეხსენებათ, რომ რუსეთმა თავი გამოაცხადა საბჭოთა კავშირის კანონმემკვიდრედ, ხოლო რუსეთის ფედერაციის უშიშროების სამსახური თავს საბჭოთა უშიშროების მემკვიდრედ მიიჩნევს. და, ამდენად რუსეთის უშიშროება დგას იმ აგენტურასა და ადამიანურ აქტივებზე, რომელიც ჯერ არ არის დასხივებული, თუმცა ამ აქტივების ნაწილი აღმოსავლეთ ევროპისა და ბალტიისპირეთის რესპუბლიკების სახით გაუვნებელყოფილია ლუსტრაციის შედეგად.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ასე რომ, დღეს მხოლოდ რუსეთის ფედერაციის უშიშროების სამსახურების ინტერესებშია ამ კანონის დაბლოკვა და არ არის გასაკვირი, რომ კამპანია ამ კანონპროექტის წინააღმდეგ უკვე კრეფს სიჩქარეს და დაკვირვებული ადამიანისათვის - ზოგი მართლაც "თვითლუსტრაცია"-ს ახორციელებს. ამ კანონპროექტის გაუფასურების მცდელობები სხვადასხვა ელფერს ატარებს, თუმცა სტილი დაცულია "საბჭოთა უშიშროების" სტილში. მაგალითად: თითქოს არქივები გატანილია და, რომ ჩვენ არაფერი არ გაგვაჩნია - ეს სიცრუეა, რადგან თუნდაც მხოლოდ მე, როგორც ერთმა მოქალაქემ ამ პერიოდში საკმაოდ დიდი მოცულობის მასალა ვნახე, სხვადასხვა ქვეყნის არქივების სახით. ხოლო, რაც შეეხება საქართველოს არქივებს, პირადი ანკეტები და ბარათები აბსოლუტურად დაცულია, რომ არაფერი ვთქვათ ათასობით საქმეებზე.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ასევე გაიგონებდით ალბათ, რომ რატომ ეხება ეს კანონი საბჭოთა აგენტურას და ნომენკლატურას და არა სხვა ქვეყნის ჯაშუშებს. ეს კითხვა ალბათ, უფრო გაუთვითცნობიერებელი ხალხისთვისაა განკუთვნილი. მივმართავ იმ ადამიანებს, რომლებიც ბრმად იმეორებენ უცხო ქვეყნის უშიშროების სამსახურის მიერ შემოგდებულ ამ სიბეცეს. - იმიტომ ბატონებო, რომ ჩვენ 70 წელი საბჭოთა სინამდვილეში ვცხოვრობდით და ვიყავით ამ დიდი მონსტრის ნაწილი. ხოლო სხვა დანარჩენი ქვეყნების ჯაშუშების გამოვლენაზე საქართველოს შესაბამისი სტრუქტურები ისედაც ზრუნავენ.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ახლა, კიდევ მთლად უსუსური არგუმენტიც გავიგე, რომ თითქოსდა კანონი ლუსტრაციის შესახებ შემოგდებულია სხვა მოვლენების გადასაფარად. მე მაინტერესებს, რომელია ამაზე უფრო მნიშვნელოვანი პოლიტიკური თემა?</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ბალტიის რესპუბლიკებმა და ყოფილი ვარშავის პაქტის ქვეყნებმა სწორედ ამ კანონით აღნიშნეს საბჭოთა გავლენის სფეროდან გამოსვლა და დაიწყეს თავიანთი ეროვნული სახელმწიფოების შენება. როგორ შეიძლება ვილაპარაკოთ ქვეყნის დამოუკიდებლობაზე სერიოზულად, თუ ჩვენ თვითონვე ვაფარებთ ხელს და ვუნარჩუნებთ სხვა ქვეყნის უშიშროების სამსახურს აგენტურას. მითუმეტეს იმ ქვეყანას, რომელსაც ოკუპირებული აქვს ჩვენი მიწის დიდი ნაწილი. არა მგონია, რომ ამაზე უფრო მნიშვნელოვანი პოლიტიკური საკითხი იყოს დღეს ჩვენს რეალობაში.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            რუსეთის უშიშროების სამსახურმა მართლაც აამუშავა თავისი კონტინგენტი საინფორმაციო დივერსიის კუთხით, რადგან არგუმენტები ძალიან უსუსურია, მაგრამ მრავალფეროვანი, როგორც ჩანს გათვლილი ჩვენი მოსახლეობის ყველა ფენაზე. მაგრამ, მე მივმართავ ყველას, ვინც ახმოვანებს სხვა ქვეყნის უშიშროების სამსახურებში დაწერილ დირექტივებს, ასევე მივმართავ მათ სუფლიორებს: საქართველო 19 წელი ელოდა ამ კანონის მიღებას, ამ ხელისუფლებამ 2003 წელს მიიღო ხალხის მხარდაჭერა და ამის ერთ-ერთი პირობა იყო სწორედ კანონი ლუსტრაციის შესახებ.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            და ბოლოს ერთ-ერთი ყველაზე სერიოზული არგუმენტი, რომელიც ამ კანონთან მიმართებაში გამიგია, ეკუთვნის პროფესიონალს, დაზვერვის სამსახურის ყოფილ მაღალჩინოსანს, რომელმაც გამომიგზავნა წიგნი საბჭოთა დაზვერვის სტრუქტურისა და მუშაობის მეთოდების შესახებ. წიგნს ასეთი წარწერა ჰქონდა, რომ თუ ამ წიგნის წაკითხვის შემდეგ კიდევ შემრჩებოდა ამ კანონის მიღების სურვილი, "თქვენს გვერდით მიგულეთო". - იგულისხმება, რომ იმდენად ფართე და ყოვლისმომცველია ეს ქსელი, რომ შეუძლებელია მისი გაუვნებელყოფა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            დღეს მე მინდა მივმართო ამ ადამიანს და ყველას, ვინც ოდნავ მაინც ჩახედულია სისტემაში და ამდენად, სკეპტიკურად არის განწყობილი: დიახ, მესმის, რომ მრავალი ხვრელი არსებობს, საიდანაც საფრთხე მოდის, მაგრამ განა შეიძლება ქარბუქის დროს თუ ყველა ნაპრალი ვერ ამოვქოლეთ, კარები და ფანჯრები მაინც არ დავკეტოთ?! დავკეტოთ ის, რაც ჩვენს ხელშია და ქარი ხომ უფრო ნაკლებ შეგვაწუხებს. აი, ეს არის ჩემი ლოგიკა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ახლა, რაც შეეხება ანტიტერორისტულ ღონისძიებათა პაკეტს, რომელსაც ზოგი წარმოაჩენს როგორც - საფრთხობელას და ზოგი, როგორც შეკვეთილ კანონს და გამოთქვამენ ეჭვებს, რომ ეს მხოლოდ ხელისუფლების ინტერესებშია და მოსახლეობის საზიანოდ კეთდება. არიან "პოლიტიკოსები", "ექსპერტები", ჟურნალისტები, პოეტები თუ ლირიკოსები, რომლებიც თავიანთ მოსაზრებებს ამ კანონთან მიმართებაში განსაკუთრებული ჭკვიანი სახით და კომპეტენტურად გამოთქვამენ. ალბათ უმჯობესი იქნებოდა, კამერების წინ თავის მოწონებას, გაეროს უშიშროების საბჭოს, ევროსაბჭოსა თუ სხვა ევროპული სტრუქტურების რეზოლუციებსა და რეკომენდაციებს გასცნობოდნენ.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            მე არ მეყოფა 20 თაბახი იმისთვის, რომ გადმოგცეთ სრული ნუსხა იმ რეკომენდაციებისა და კონვენციებისა, რომელსაც გაერო-ს უშიშროების საბჭო, ევროპის საბჭო თუ ევროპის გაერთიანების სხვა კომპეტენტური სტრუქტურები იღებენ, რათა ცალკეულმა სახელმწიფოებმა ეს რეკომენდაციები თავის ქვეყნებში გაატარონ.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            სპეციალიზებული ანტიტერორისტული კანონმდებლობის შექმნა განაპირობა ტერორიზმის ზრდამ მთელ მსოფლიოში, რის შედეგადაც ევროპულმა სახელმწიფოებმა გააერთიანეს თავისი საშინაო და საგარეო ქმედებები ტერორიზმთან ბრძოლის სფეროში. 1998 წლიდან ევროკავშირის ყველა სახელმწიფოს მიერ მოხდა რატიფიცირება კონვენციისა ევროპოლის შესახებ. ხოლო 2001 წლის 11 სექტემბრის შემდგომ ევროპის საპარლამენტო ასამბლეამ, მინისტრთა კომიტეტმა და იუსტიციის მინისტრთა კონფერენციამ თავის თავზე აიღო ტერორიზმთან ბრძოლის სამოქმედო გეგმის შექმნა და რეალიზება, რომელიც მიღებულ იქნა 2001 წლის ნოემბერში. ეს გეგმა ეფუძნება სამ ფუნდამენტურ პრინციპს: 1. ტერორიზმის წინააღმდეგ სამართლებლივ ღონისძიებათა გაძლიერება, 2. ძირითად ფასეულობათა შენარჩუნება, 3. ქმედებები მიმართული ტერორიზმის საფუძვლების აღმოფხვრაზე.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            გარდა ამ მცირე ჩამონათვალისა, აღსანიშნავია გაერო-ს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია N1373 (2001 წ.). ეს რეზოლუცია გმობს 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერაქტს და ტერორისტული აქტების აღსაკვეთად თითოეულ ქვეყანას რიგი ღონისძიებების გატარებისკენ მოუწოდებს. რეზოლუციაში ნათქვამია, რომ "საჭიროა, თითოეულმა სახელმწიფომ იზრუნოს და მიიღოს დამატებითი ზომები საერთაშორისო თანამშრომლობის პარალელურად, რათა ტერორიზმის ყოველი გამოვლინება აღიკვეთოს. ასევე, ყველა კანონიერი საშუალებით უნდა აღმოიფხვრას ტერორიზმის დაფინანსების წყაროები.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">გაერო თავისი წესდების VII თავის საფუძველზე ადგენს:</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">1. ყველა სახელმწიფო ვალდებულია აღკვეთოს ტერორისტული აქტების დაფინანსების წყაროები, 2. შემოღებულ იქნეს სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობა მოქალაქეთათვის, რომლებიც პირდაპირ ან ირიბად უწყობენ ხელს იმ საშუალებების მოზიდვას, რაც პირდაპირ თუ ირიბად შეიძლება ტერორისტული აქტებისთვის იქნეს გამოყენებული. 3. დაიბლოკოს იმ პირთა ფინანსური აქტივები და ეკონომიკური რესურსები, რომლებიც ტერაქტების ჩატარებას ან დახმარებას ცდილობენ. 4. აიკრძალოს თითოეული სახელმწიფოს ტერიტორიაზე პირის ან ორგანიზაციის ხელშეწყობა ან დაფინანსება, რომლებიც პირდაპირ ან ირიბად არიან დაკავშირებული ტერორისტული აქტების მოწყობასთან.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ამდენად, გასაკვირი არ არის, რომ 2001 წლიდან დაწყებული რიგმა ევროპის ქვეყანამ თავის კანონმდებლობებში დამატებითი საკანონმდებლო პაკეტები მიიღო. ამ მხრივ, აღსანიშნავია საფრანგეთის, ესპანეთის, იტალიის, შვედეთის, დიდი ბრიტანეთის, გერმანიის და აშშ-ს გამოცდილება. <a name='more'></a> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ინგლისში - სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე ტერორიზმში ეჭვმიტანილის დაკავების ვადა 28-დან 45 დღემდე გაიზარდა.გერმანიაში მნიშვნელოვნად გაიზარდა სპეცსამსახურის უფლებები და კანონის თანახმად, ტერორიზმში ეჭვმიტანილი შესაძლებელია დაკავებულ იქნეს ბრალის წაყენებისა და სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე. სპეც. სამსახურებს უფლება აქვთ "სმს" -შეტყობინებების და ელექტრონული ფოსტის შემოწმების. ამ ქვეყნებში დამატებითი კანონმდებლობითი აქტების არსებობის აუცილებლობას ხსნიან იმით, რომ მოხდეს ამ მძიმე დანაშაულთა პრევენცია. "ექსტრემისტი უნდა იქნას დაკავებული იქამდე, ვიდრე დანაშაულს ჩაიდენს."</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ჩვენს მიერ შემოთავაზებულ "თავისუფლების ქარტიაში" ამგვარი უფლებები არც ერთი ძალოვანი სტრუქტურისთვის არ მიგვიცია და ამიტომაც, სპეკულაციები ამ თემაზე უბრალოდ სიცრუეა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ისე, "კრიტიკოსებს" მინდა შევახსენო, რომ საქართველოში ტერაქტების მთელ თაიგულთან გვაქვს საქმე, როგორიცაა: ადამიანების გატაცება, რკინიგზის აფეთქება, მაღალი ძაბვის გადამცემი ხაზების აფეთქება, პირდაპირი დამიზნებით მოკლული პოლიციელები, გორის ტერაქტი და კიდევ ბევრი "ვერ შემდგარი" ტერაქტი. ასე რომ, თავისუფლების ქარტიის ეს ნაწილი არც საფრთხობელაა, არც წყალი და არც ჩემი კაპრიზი. ეს აუცილებლობაა, რაზეც მიუთითებს საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ მიღებული დოკუმენტების ის მცირე ჩამონათვალი, რის შესაძლებლობასაც ერთი სტატია იძლევა.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            ახლა, რაც შეეხება საბჭოთა სიმბოლიკას, რომელსაც ზოგი ისე გულმხურვალედ იცავს, რომ რეალობას ასცდნენ და ისე წარმოადგენენ ვითარებას, თითქოს გია თორთლაძე ცაზე ვარსკვლავებს ებრძვის და არა ლევ ტროცკის მიერ შემოღებულ სიმბოლოს, რომელსაც გარკვეული იდეოლოგიური დატვირთვა ჰქონდა. აი, რას წერდა თავად ტროცკი წითელ, ხუთქიმიან ვარსკვლავზე: ეს არის სიმბოლო მსოფლიო კომუნისტური წესრიგისა და შეურიგებელი ბრძოლისა ტრადიციული ცხოვრების წესის მიმართ. ხოლო, თუ როგორ წარმოედგინა მას და ბოლშევიკებს შეურიგებელი ბრძოლა, "რევოლუციის ამ ბელადის" ერთ ცნობილ გამონათქვამს შეგახსენებთ: "ჩვენ გადავაქცევთ რუსეთს უდაბნოდ, რომელსაც დავასახლებთ თეთრი მონებით, რომელთაც ვაჩუქებთ ისეთ ტირანიას, რომლის მსგავსი არ დასიზმრებიათ აღმოსავლეთის უსასტიკეს დესპოტებსაც კი. განსხვავება მხოლოდ ის იქნება, რომ ეს ტირანია იქნება მარცხნიდან და არა მარჯვნიდან, და ის იქნება წითელი და არა თეთრი. რადგან, ჩვენ გავაჩენთ იმხელა სისხლის ნაკადებს, რომელთა წინაშე შედრკება და გაუფერულდება მთელი ადამიანური მსხვერპლის სიდიდე, რაც კაპიტალისტურმა ომებმა შვა". რადგან საუბარი მსხვერპლს შეეხო, მოგაწოდებთ იმ მონაცემებს, რომელიც ამ პერიოდს რეპრესიებსა და მსხვერპლს ეხება.</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">            საბჭოეთში რეპრესირებულთა რაოდენობის შესახებ სხვადასხვა მონაცემები არსებობს. მაგალითად, 1989 წელს საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიაში შეიქმნა კომისია, რომელსაც დაევალა ამ საკითხთა შესწავლა. მათ მიეცათ საშუალება "ოგპუ-ნკვდ-მვდ-მგბ"- ს არქივებიდან ანგარიშების შესწავლისა (1921 წლიდან 1953 წლამდე) - კონტრრევოლუციური და სახელმწიფოს ღალატის ბრალდებით <span style="font-family: "Sylfaen", "s