ათენის სახელმწიფო და სამართალი

ძველი საბერძნეთის სახელმწიფოს და მისი სამართლის შესწავლისათვის პირველ რიგში თავის მნიშვნელობით წყაროები უნდა დავაყენოთ, რადგგან მათ მიხედვით ისაზღვრება ზოგადად ყველა სახელმწიფოს ჩამოყალიბება და განვითარება.
ახ. წ. XIX საკუნიდან მოყოლებული საბერძნეთში ინეტნსიური არქეოლოგიური გათხრები მიმდინარეობდა, რის შედედაგადაც დიდძალი მასალა დაგროვდა ისტორიკოსთათვის შესასწავლად. მათ შორის მნიშვნელოვან ცნობებს წარმოდაგენს კრეტის, მიკენის, ტირინთის, ტროას და სხვა პოლიტიკური ერთეულების არსებობდა. Gარდა ამისა ძველ საბერძნეთის სახელმწიფოს შესახებ ჩვენ ისოტიული წყაროებიც მოგვეპოვება. მაგალითად, ჰომეროსის ცნობილი ეპოსი “ილიადა” და “ოდისეა”, თუკიდიდეს თხზულება “პელოპონესის ომების ისტორია”, შემდგომ ქსენეოფონტეს მიერ დაწერილი “საბერძნეთის ისტორია, რომელშიც საუბარია ძვ.წ V საკუნიდან მოყოლებული ძვ.წ. IV საუკუნის 60-იანი წლების საბერძნეთზე, ასევე ბერძენი ფილოსოფოსის პლატონის მიერ დაწერილი “ათენის პოლიტიკა”. Gგარდა ძველი ნაშრომებისა არსებობს თანამდროვე სამეცნიერო ლიტერატურაცსაბერძნეთის პოლიტიკურ ისტორიაზე ჩვენ შეგვიძლია ამ მეცნიერთა ჩამოთვლა. რუსეთში მუშაობდნენ: რადიშევი, ბეზეკული, ჟებელოვი, როსტოვცევი, მოგვიანებით კი- კოვალიოვი, სერგეევი და სხვები. საქართველოში: პროფ. ალ. წერეთელი, მათე ალექსიშვილი და სხვები.
ახალა შევეხოთ საბერძნეთის ისტორიულ_ ტერიტორიულ საკითხს. იგი მდებარეობდა, როგორც ზღვისპირეთის ასევე სახმელეთო ტერიტორიაზე: ბალკანეთის ნახევარკუნძული, ეგეოსის ზღვის კუნძულები, თრაკიის სანაპირო, მცირე აზია, კრეტა, მიკენი, ტროა და სხვა. დასახელებული ტერიტორიებიდან ისტორიულად პოლიტიკურ კონფლიქტური მცირე აზია და ტრაო იყო. აქედან განსაკუთრებით ტროა შეიძლება გამოიყოს, რადგან იგი გამოირჩეოდა თავისი საომარო მღელვარებით. ამ კონფლიქში მოხდა ორი ბერძნული ტომეის დაპირისპირება (დორიელების და აქაველების). მან კი ძვ. .წ XII საუკენეში გამოიწვია ელადის კულტურის დაქვეითება.
მანამდე საბერძნეთი ისოტირაში სხვა მნიშვნელოვანი მოვლენებიც მოხდა. მაგალითად ძვ.წ. VII საუკუნიდან დაიწყო ბერძნული კოლონიზაციები, რომლებმაც მოიცვა დასავლეთ ევეროპის ნაწილი. მათშ როსი სიცილია, კორინთა, საფრანგეთი. იქმნებოდა ბერძნული ეტროპოლისები, რომელთაც ცენტრალური ძალაუფლება ეძლოედათ, როგორც პოლიტიკური ასევე კულტურული თავიანთ კოლონიებზე. გამოიკვეთა შემდეგი სოციალური კლასები: თავისუფალი მოქალაქეები, დამოუკიდებელი მოსახლეობა და უცხოელები იგივე მეტეკები. სწორედ ამ ისოტირული ცხვლელებების ფონზე ყალიბდება ბერძნული დემოკრატია, რომელსაც ერთი ყველაზე გამოკვეთილი ნიშანი ჰქონდა სხვა სოციალურ_პოლიტიკური ფორმებისაგან. ეს იყო სახალხო ძალაუფლება. მათ შესახებ ჩვენ უფრო დაწვრილებით შემდგომ ვისაუბრებთ. მაგრამ საბერძნეთში ყველაფერი ასე მარტივად არ იყო. გარდა დემოკრატიული მმართველობითი ფორმებისა ჩვენ ასევე გვხვდება ტირანია ან მაგალითად საგვარეულო არისტოკრატიული მმართველობა. ისინი ერთი მეორეს ცვლიდნენ, სანამ საბოლოო ჯამში არ შეიქმნებოდა ყველასათვის სასარგებლო ფორმა მმართველობისა., ზოგჯერ ისეც ხდებოდა რომ საერთოდ მეტროპოლია პოლიტიკურად და სოციალურად ნადგურდებოდა კიდეც.
საერთო ჯამში საბერძნეთში 1380 მდე პოლისი არსებობდა, თუმცა იყო ისტორიული პერიოდები, როდესაც ისნიერთ პოლიტიკურ ცენტრის გარშემო ერთიანდებოდნენ. ძვ.წ. 550-362 წელს სპარტა, დელოსის კავშირი ძვ.წ. 478_404 წწ. ათენის გარშემო და ასევე ათენის მეორე საზღვაო კავშირი ძვ.წ. 378-355 წწ. და სხვა.
ავიღოთ ათენის სახელმწიფოს მმართველობა და მისი სამართლებლივი ჩამოყალიბების პერიოდი. შეიძLება ითქვას, რომ ათენის სახლემწიფო მმართველობდა, მისი დემკრატიული პრინციპები დღესდღეითობითაც ახლო კავშირშია ჩვენი თანამედროვე პოლიტიკური რეალობისთვის. მისი ისტორია არის მტკიცე საფუძველი იმია, რასაც დრესდღეისობით ვეძახით დემოკრატიას. დემოკრატიულ საზოგადოებას.
ათენის არსებობდა, როგორც მნიშვნელოვანი პოლიტიკური ერთეულისა იწყება ჯერ კიდევ ძვ.წ. XIV_XII საუკუნეებში. მისი შექმნას უკავშირბენ თეზევსს, რომელმაც ათენის გარშემო ატიკის თემები გააერთიანა. გაერთიანებასთან ერთად მოხდა სერიოზული სიციალური ცვლილებები, რომელიც შედგომ რეფორმებით აისახა. ესენი იყო:
1. სინოიკიზმი_ ამ რეოფრმით ყველა ტომი ერთ ხალხად ყალიბდებოდა. შეიმნა ახალი ეროვნების წარმოშობის ნიშნები, რასაც მოჰყვა ცენტრალური სახელმწიფოს შექმნა.
2. სოციალური რეფორმა- იგი გულისხმობდა ათენელთა საზოგადოების სოციალურ კლასებად ჩამოყალიბებას. რეფორმის შედეგად წარმოიშვა სამი ტიპის სოციალური კლასი: კეთილშობილები ანუ ევპატრიები, გეომერები ანუ მიწათქმოქმედები და ბოლოს დემიურგები იგივე ხელოსანთა კლასი. ამ რეფორმის დადებითი მხარე ის იყო რომ ათენის მოსახლეობა თავისი პროფესიული საქმიანობის ნიშნით დაიყო, ეს კი მნიშვნელოვან ფაქტორს წარმოაადგენდა ათენის საზოგადოების სწორი მიაზნის ორიენტაციაში, სახლემიფოს შენების პროცესის ნაყოფიერი შედეგისათვის.
ამ რეფორმების შედეგად სათავეში მოექცა ბაზილევსი. უნდა ითქვას რომ თეზევსის რეფორმებმა ვერ შეცვალა ათენის გვაროვნული საზოგადოებრივი წყობილება. ძვ.წ. 753 წლიადან ბაზილევსს ენაცვლება არქონტის თანამდებობა. კანონის მიხედვით მას უხუცესთა საბჭ ირჩევდა. უხუცესთა საბჭო გვაროვნული წყობილების გადმონაშთი იყო და იგი ტავისი სიძლიერით თრგუნავდა ახლად აღნოცენებულ ერთ-ერთ უმნშვნელოვანეს დემოკრატიულ ინსტიტუტს- სახალხო კრებას. უხუცესთა საბჭოს იგივე არეოპაგი განაგებდა როგორც პოლიტიუკურ ასევე რელიგიურ საქმეებს. რაც გამოიხატებოდა იმაში რომ მას უფლება ჰქონდა სახალხო კრების გადაწყვეტილებისათვის ვეტო დაედო. მის საქმიანობაში ასვე შედიოდა საკულტო წესჩვეულებები და მართლმსაჯულებვივი საკითხებიც.

ვალერია ნავადროსკაიას ლექცია ჭავჭავაძის სახ. უნივერსიტეტში

ვალერია ნავადვორსკაიას ვიზიტი თბილისში: ლექცია რუსულ პოლიტიკურ ისტორიაზე.





წყარო: http://azrebi.ge/index.php?m=2&newsid=29

ვალერია ნავადვორსკაიას ლექცია ამავე თემაზე ტალინში ცნობილ ტარტუს უნივერსიტეტში.

http://novosti.err.ee/index.php?2&popup=video&id=32694 

   დიმიტრი უზნაძის პატარა სტატია ვლადიმერ სოლოვიოვის  ფილოსოფიის   მეცნიერების შესახებ.

                                                    

                                                                  დიმიტრი უზნაძე

                                                          ორგანული მსოფლმხედველობა
                                                                   (ვლ. სალავიოვი)
                                                                          I
ჩვენი საზოგადოებრვი ყოფა ვითარდება ყოველმხივი დიფერენციაციის ხანაში და თავი საზღვებში ფართოვდება. ეს წინსვლა კი ადამიანის სულიერ და სოციალურ ასპექტებში წარმოჩინდება ისე რომ ადამიანის შეუზღდველი ფანტაზიისათვისაც წარმოუდგენელია. იგი ქმნის ზღუდედაუდებელ ველს მთელს ადამიანის ცხოვრებაში. შრომა გადანაწილებულია თავისი საქმიანობის უკიდურეს სიშორემდე, ამიტომ ადამიანი დღესდღეიობით იძულებულია თავისი საქმიანობა გარდაუვალი ფარგლებით შემოზღუდოს, იგი დროის წინსვლასთან ერთად მცირდება, მაგრამ მისი საქმიანობის ზრუდე და საზღვარი კი იზრდება. ამის ასახსნელად საკმარისია გავიხსენოთ რომ ცხორების იშვიატი სიმდიდრე ტავისი შინაარსის შესაფერის ორგანიზებას მოითხოვს და ამის საშუალებად მხოლოდ ერთადერტი რამ არის. ის რაც ოდესღაც შემოიღეს რამელებ:”დივიდე ეტ იმპერა”. (დაყავი და იბატონე).
ასე რომ ერთ-ერთი პირველი თვისება ჩვენი დღევანდელი ცხოვრებისა არის ზემოთ მოყვანილი ფაქტორი, მაგრამ არის მეორე არანაკლებ მნიშვნელოვანი მხარეც. სინამდვილეში ხომ ჩვენი ცოვრების ერთი მხრივ განვითარება მთლიანი ცხოვრების განვითარებაცაა. ამიტომ მის ერთ მხარზე გაბატონება მისი დანარჩენი ნაწილების გათვალისწინებასაც მოითხოვს.
ამნაირად ასკვნის დიმიტრი უზნაძე (1984) : “ ფაქტიცხოვრების დიფერენციაციისა, მისი ორგანული სინთეტიზაციისადმი საჭიროებას ბადებს” (გვ.312.) ამ წინააღმდეგობის შემცნევა რა თქმა უნდა არ გაუჭიდებოდა მეცნიერებას, გასაკუთრებით კი ფილოსოფიას და ამის მაგალითია პოზიტივიზმი. იგი წამორმოადგენს ხმლოდდამხოლოდ ამ წინააღმდეგობათა შესუსტებისადმი ლტოლვას შემეცნებით ველზე. სოციალიზმიც სწორედ იგივეს ქდაგებს, მაგრამ იგი სუკ სხვა სფეროში იჭრება:მისი მიზანია სოციალურ წინააღმდეგობათა შორის საკუტარი გზით ოძებნოს გამოსავალი.
მაგრამ აქ დიდ წინააღმდეგობას ვაწყდბით. უნდა გვახსოვდეს რომ ჩვენს ცხოვრებას სულ სხვა მიმდინარეობა გასდევს პარალელურად. მნიშვნელოვანია ისიც თუ რა სახის არის ჩვენი მისწრაფება ცხოვრების სინთეზისადმი. აქ საუბარია ერტი მხარის , ერთი ნაწილის მიერ მთლიანი ცხოვრებისეული შინაარსის გაერთიანებაზე. რა ნიშნით უნდა მოხდეს იგი. ცხოვრების რომელმა მხარემუნდა იკისროს გამაერთიანებლის როლი? ოსციალიზმი ამ როლს ხოლოდ ეკონომიკურ ურთიერთობებს ანიწებს და მასზე აფუძნებს ყველა დანარჩენ ცხოვრების მხარეს: ამან შეიძLება გამოიწვიოს სრულიად უტანასწორო ამაღლება სხვა ცხოვრების მხარეებზე. ამ იდეის მომხრენი ცხოვრებისეული მთლიანობიდან ერთ ნაწილის განდიდებაში ხედავდნენ ცხორებისეული პრობლემის გადაჭრის გზას მატ შორის არაეკონომიკური პრობლემებისაც. ამ ნიადაგზე წარმოშვა ისეტი მეცნიეული მწვალებლობბი როგორიცაა: ესტზეტიზმი, ეთიციზმი, ინლექტუალიზმი და ბევრი სხვა “იზმ”ები, მაგრამ დღესდრეისობით ამ დისციპლინაებში ეჭვი შეგვაქვს და საბედნიეროდ მათი თითქმის აღარც გვჯერა. იმიტომ რომ ჩვენ ვიცით მათი გენეზისი და მათი როლი. საბოლოოდ დიმიტრი უზნაძე (1984) ასკვნის : “ადამიანის განვითარების ეთ_ერთ მხარეში ადამიანის ცხოვრება ვერ იპოვნის თავისთავის გვირგვინს”.

II

ფილოსოფიის განყენებულ მეცნიერებაა და სწორედ ეს თვისება განაპირობებს უპირატესობას სხვა მეცნიერებებს შOრის. რადგან იგი ამავე დროს ტავისი განყენებულობით სრულიად აკნკრეტებს ამათუიმ მეცნიერულ ცოდნებს. დიმიტრი უზნაძის თქმით (1984) მის ტანამედროვეობაში არსებული სულიერი გაორება ასახა პირველ რიგში ფილოსოფიმ. იგი შეეცადა ზოგად ცნებატა მეოხებით მეცნიერული ჭეშმარიტებები გააერთიანებინა პირველადი ჰარმოონიისატვის. ეს სინტეზური სტილი აზროვნებისსა გამოიხატა ინგლისელი ფისლოსოფოსის ჩარლზ სპენსერის იდეებში. მაგრამ უზნაძის თქმით მისი თეორია თავისსავე დასაწყისში იყო განწირული მარცხისთვის. იგი დაფუძნებულია შინაგან წინააღმდეგოებზბე,რაც გამოიხატება იმაში რომ დიფერენციაციის აჰრმონიულად დასრულებისთვის მეცნიერებას ანიჭებდა უპირატესობას. მაგრამ როგორ შეიძლება რომ მეცნიერებამ დასრულოს გი?_კიტხულობს დიმტრი უზნაძე და მოჰყავს შემდეგი არგუმენტი _ სინამდვილეში ხომ მეცნიერება შემეცნებით ცხოვრების დიფერენციაციის შედეგია, იგი მხოლოდ შესაძლო ელემენტია დაკარგული ჰარმონიისა და ზოგადად სინთეზური ფილოსოფიის. იგი სინამდვილეში არის პროდუქტი შემეცნებითი ცხოვრების დაქსასვის. როგორც ვხედავთ სპენსერის ცდამ უნაყოფოდ ჩაიარა, მაგრამ სინთეზურ ფილოსოფიას ახალი მიმდევრები გამოუჩნდა. ედუარდ ჰარტმანმა მისი მეორე მცდელობა განახორციელა, რაც შემდგომში მდგომარეობს_ რელიგია, ფილოსოფია და მეცნიერება არის ის სამი მიმდინარეობა ადამიანის სულიერი ცხოვრებისა, რომელიც მთელს ტავის შინაარსში თავსდება. მაგრამ ამ ხანაში ეს სამი ელემენტი სინთ. ფილოსოფიისა ერთმანეთის საწინაღმდეგოდ არიან შებრუნებულნი და ვექტორულად საპირისპირო მიმართულებები აქვთ არებული. ჰარტმანი სწორედ ამას ცდილობს რომ შეურიგოს ერთმანეთს და სინტეზურად შეაზავოს ისინი. დიმიტრი უზნაძე არც ამ მცდელობას უყურებს ოპტიმისტურად. ამის მიზეზს იგი .ე.წ “კინემატოგრაფიუ აზროვნებაში” ხედავს. აქ დიმიტრი უზნაძე (1984) გადადის ვლადიმერ სოლოვიოვის ფილოსოფიურ საკითხებზე და აღნიშნავს რომ სოლოვიოვი ჰარტმანის ზემოთ ნათქვამ ცდას ირჩევს სულიერი ცხოვრების ჰარმონიის სინთეზის პირველ საფეხურად. მაგრამ ამავე დროს იგი კარგად ხედავს ჰარტმანის სუსტ მხარეებსაც. ამიტომ სოლოვიოვი ჰარტმანის მოწაფედ ვერ ჩაითვლება. ვერც ჰარტმანის მოწაფედ ვერც მხოლოდ იდეალისტად, ვერ მხოლოდ მატერიალისტად და ვერც რომელიმე სხვ ფილოსოფიური მიმდინარეობის უპირობო მიმდევრად. დ. უზნაძე აქვე აღნიშნავს სოლოვიოვის აზროვნების შესახებ. იგი მას ამ მხრივ ადარებს ლაიბნიცს, რომელსაც გააჩნდა უნივერსალური ნიჭი და მისი მეშვეობით იგი ახალი ფილ. სისტემის ასაგებად იყენებდა ფილოსოფიის ისტორიაში არსებულ სააზროვნო სისტემბიდან ერტ მნიშვნელოვნ ელემენტს. სწორედ ასეთი თვისება გააჩნდა სოლოვიოვსაც.. მას შეეძლო რომელიმე ფილ. სისტემიდან ეთი სარი ელემენტის აღმოცენა და მასზე სხვა ახალი ფილოსოფიური სისტემის შექმნა. ბოლოს დიმიტრი უზნაძე მკითხველს უნმარტავს რომ ნაშრომის მიაზანი არ არის სოლოვიოვის ფილოსოფიის ყოველმხრივი დახასიატება არამედ ტუ როგორ უწევს ანგრიშს ტანამედოვე ცოდნაში და ყოფიერებაში დამკვიდრებულ დისოციაციურ პროცესს. მისი ფილოსოფიის ზოგადი ექკურს_უზნაძის ტქმით საუკეთსოდ არადგენს ფილოსოფიის აზროვნების მნნიშვნელოვან ხასიათს და მისფილოსოფიურ მნიშვნელობას.

ისლამი და დემოკრატია

     ისლამი არის ქრისტიანობის შემდგომი უძველესი რელიგია. იგი წარმოიშვა აღმოსავლეთის ქვეყნებში და დაიკავა დომინანტური როლი რეგიონში. ჩვენი განსახილველი თემა არის ისლამისა და მოდერნულ-დემოკრატიული სამყაროს დამოკიდებულების განხილვა შეფასება. ორივე სამყარო როგორც აღმოსავლეთის ისე დასავლეთის გარკვეული ისტორიული კანონზმომიერების შედეგია. ერთგან თუ რელიგია თამაშობდა გადამწყვეტ როლს, მეორეგან წამყვან იდეოლოგიად ლიბერალიზმი და სამოქალაქო ფაქტორი იყო. სწორედ ეს ისტორიული კანონზომიერებანი და სხვა მრავალი მასში შემავალი ფაქტორები განაპირობებს მსოფლიოს მრავალფეროვნებას. ჩვენი განხილვის მიზანია ამ ურთიერთდამოკიდებულების განხივლა, რაც ამ ორ მხარეს არსებობს. ვფიქრობ, რომ საკითხის უკეთ წარმოჩენისათვის არ უნდა ვიხელმძღვანელოთ პირადი წარმოდგენებით ან ერთი ან მეორე მხარის უპირატესობის მინიჭებით, არამედ უნდა შევაფასოთ ისინი ობიექტურად როგორიც არიან ისინი დღევანდელ დღეს.
აღმოსავლეთის ისლამისტური ქვეყნებისათვის ტიპიური მახასაიათებელია ავტორიტარული მმართველობა, გაძლიერებული ცენტრალური ხელისუფლება, რომელიც ძირითადად ერთ პიროვნებაზეა აწყობილი. თუმცაღა მეორესმხრივ არიან ადამიანები რომლებიც ცხოვრობენ ამ ტიპის ქვეყნებში და მათაც გააჩნიათ საკუთარი უფლებები. თუ სასწორის ერთ პინაზე არის ერთპიროვნული მმართველის ძალაუფლება, მეორე მხარეს კი ადამიანის უფლებები. დემოკრატიული თვალსაზრისით იდეალურ მდგომარეობად შეგვძილია მივიჩნიოთ ამ ორი სასწორის პინის თანაბარი მდგომარეობა ანუ როდესაც ძალთა ბალანსი დაცულია. ასეთი მდგომარეობა დამახასიათებელია დასავლურ ევროპული ქვეყნებისათვის, ხოლო ისლამისტურ ქვეყნებში სიტუაცია რადიკალურად განსხვავდება. აქ ხახელმწიფოებრივ ძალაუფლება გაზრდილია მოსახლეობის უფლებათა ხარჯზე, რაც ბუნებრივად განპირობებულია ისტორიული განვითარების კანონზომიერებით. თუმცა დროის მსვლელობასთან ერთად იცვლება მდგომარეობაც. ახლა განვიხილოთ უშუალოდ ამ საკითხთან დაკავშირებული სტატია – “ავტორიტარიზმი

About Middle English lyrics From J-story

            Although many Middle English lyrics have a lingly fresh and unselfconscious tone, they owe much to learned and sophisticated continental sources- the medieval  catin lyrics of the “Goliard poets” and Provencal and French lyrics of the Troubadours and Trouveres. Most authors were clerics aware of the similarities between  earthly and divine love and fond of panning in Latin or English.

            The anonymity of the Middle English lyrics prevents us from seeing the as part of a single poet’s Danbar. Rathe we must rely on more genetal contexts such as genre, to establish relationships among poems. One of the most popular genres among the secular lyrics was the reverdie, a poem celebrating the return of spring. The early thirteenth century Cuckoo song joyfully invokes the bird’s song, and revels in the blossoming of the countryside and the calls of the animals to their young. A more typical example of the reverdie is Alisoun, whose made speaker ruefully contrasts the burgeoning of  nature with the stinginess of his beloved.

            Frustration was not the only attitude in Middle English love lyrics, however. A stance more boasting than adoring or despairing is taken in the witty lyrics I Hav Noble Cook. Furthermore, clerical misogyny is expressed in Abuse of women, which ostensibly praises woman by absoluting them of the vices - gossip, infidelity, shrewishnes - typically attributed to them in satires against women,: Yet the redrain first praises women as the bost of creatures but undercats this claim in Latin, which few women would have been able to understand.

            The majority of  Middle English lyrics were not secular but religious songs in praise of the virgin Mary or Christ, however, employ the same erotic language as the secular lyrics, of the in the conjunction with typological figures linking events in the  Old Testament, for inst.the poet follows a statement of the “Fortunate Fall” that Adam’s sin was necessary to permit Christ’s redemption – with a courtly compliment to the Virgin Mary. similarly, I sing of Gideon’s  fleece in  judge 6 ( the soaking of the fleece by dew figuring Mary’s impregnation by the Holy Spirit) while also employing the courtly imagery of poet  “singing of a maden” who chooses Christ as her son as if he were a lover. In a much longer poem in praise of the Virgin, the poet – casting himself as Mary’s  “knight” caught in the bonds of love – begs her meroy and also compliments her by contrasting her antitype, Eve.

            Occasionally the Middle English religious lyrics uses secular motifs and genres in a way that approaches parody. Fo inst. ancethe second stanza of the Nativity poem  Mary is with child resebler a pregnancy  lament by a gound gir. Mary, however, explains  that her condition will be a source of joy rather than shame. who she will sing to her “darling”. this  Middle  English poet, far from slapsheming, was  trying to humanize the Mystery of the Nativity and relate it  to daily life.

            other religious  poems either celebrate Christ on reject the world. The poems to Christ in their tenderness and immediacy, resemble those to Mary. Poets used erotic language in poem to Christ as well as those to Mary, as in “Jesus, My Sweet Lover “. finally  in a different vein the contempt of world questions the values of couatry  life with the “ubi sunt” (“where are”) motif. “Where beth they biforen us enjoyed their paradise on the lovely women who enjoyed their paradise on earth and now suffer the eternal fires of hell.

            Here is one poem written by anonym author.

 

              Jesus, My sweet lover

Jesu, Christ, my lemmon swete,

That diyedest on the Rode tree,

With all my  might I there beseche,

For thy woundes two and three,

That also faste mot thy love

Into mine herte fitched be

As was the spere into thine herte

When thou soffredes derth for me.

Used source:

  

 1.Masters of British Literature. vol. A. 2008.

მედია კრიტიკა

ამ ბოლო დროს აქტუალური გახდა მედიის თემა. კარგი გადაცემა გამოდის საბოლოო ჯამში, წამყვანი ლაშა ბაქრაძეა.

Listen

დავმარხოთ ლენინის გვამიც და საქმეც.

            ეს ელცინის დროინდელი ლოზუნგი გაისმა ზაფხულში. ძალიან ბევრი გვამის დამარხვა მოგვიხდა პუტინის ეპოქაში: ჩეჩნეთის ომის, “ნორდოსტის”, და ბესლანის მოვლენები. ჩვენ კი რატომღაც მიგვავიწყდა ჩვენი ნამოქმედარის წარუმატებლობის მიზეზი: საუბარია ლენინზე, რომელიც თავში უზის (როგორც ერს, ისევე მის ლიდერებს) და საუბარია ხელდახელ მომარჯვებულ ნაგანზე. მილიტარიზმის ნიშანზე. და თუნდაც ნაგანის მაგივრად რაკეტა “ბულავა” იყოს. ჩვენ მხოლოდ შეგვახსენეს, კრემლში არსებული მოსაწყენი ეკლექტიკის შესახებ: თუ მართლმადიდებლური ჯვარია, ე.ი. გვირგვინად წითელი ბოლშევიკური ვარსკვლავია. ამავდროულად კი მავზოლეუმში ლენინი. ეს იმ დროს შეგვახსენეს როცა ჯერ არ დაგვივიწყია საბჭოური ტანკები და “შავი ვაგონები”, რომლებიც უვლიდნენ პატარა ლატვიის, ესტონეთის და ლიტვის სიცოცხლეებს. ეს იყო შემოთავაზება   უკვე კარგახნის დაგვიანებული კომუნისტური იდეოლოგიისა და მისი პრაქტიკის ნიუნბერგის პროცესისა და ბოლოსდაბოლოს მისი ფაშიმზთან გათანაბრებისა . ეს  იმისთვის, რომ პრეზიდენტ პუტინს არ ჰქონოდა  ეჭვების და ტანჯვის საფუძველი,   ჰილტერთან შედარებით სტალინის უპირატესობების მტკიცების  დროს. აქ კი პრეზიდენტმა ბუშმა გადაწყვიტა ჩვენი ჰუმანიტარული დახმარება: კომუნიზმის მსვერპლთა ძეგლის დადგმით.  საერთოდაც არამხოლოდ 20 ან 40 მილიონი ადამიანი გაამგზავრა იმ ქვეყანას სამოქალაქო ომმა, გულაგმა და შიმშილმა. 120 მილიონი კაცის სიკვდილი – კომუნიზმის შედეგია მსოფლიოში. თუ ჩავთვლით დაუბადებელ და ომმის მსხვერპლს, რომელიც კომუნისტების ძალისხმევის გარეშე რეალურად არასოდეს მოხდებოდა, მხოლოდ რუსეთის და დსთ-ს დანაკარგი 110 მილიონ ადამიანს შეადგენს.
          მაგრამ განხორციელებადია კი ეს ნიუნბერგის პროცესი თუ მისი  თარიღის გადატანა მეორედ მოსვლამდე მოგვიწევს? ვშიშობ, რომ ამოგვიწევს. როგორც თქვა დიდმა ლაო შემ თავის ნაწარმოებში “ჩანაწერები კატების ქალაქზე” (“კულტურული რევოლუცის დროს ჰუნვეიბინების მიერ გაწამებული ჩინელი მწერალი) : “ მკვდრები მკვდრები არიან, ხოლო ცოცხლებმა უნდა ჭამონ გამაბრუებელი ფოთლები”. მკვდარი ნაცისტებისგან უკვე ვეღარაფერ სარგებელს ვერ ნახავ, მაგრამ აი კომუნისტური კუბისაკენ კი ინვესტორები უკვე დიდი ხანია იყურებიან, თანაც ისე თვითონ ევროკავშირიც ცდილობს სანქციების გაუმქებას. კომუნისტური ჩინეთი – სასურველი და პრესტიჟული სავაჭრო პარტნიორია, და მალე იქაც ჩატარდება ოლიმპიადა. რაც შეეხება რუსეთს - რუსეთიდან შეიძლება ბევრის აღება, აქ საუბარი არა რაიმენაირ ნავთობზე, გაზზე და ალმასზე, ტყეზე, ხიზილალაზე, საზღვაო პროდუქტებზე და სხვა მისთანაზე. ევროპას აძლევს ენერგომატარებლებს! დასავლეთი არ მოისურვებს რუსეთის წყენას.

Muzame.ge-ს ვებ-პოლემიკა

ინტერნეტ სივრცეში გაჩნდა ერთ-ერთი აქტუალური საკითხი, რომელიც ეხებათ ჩვენს შემოქმედებსა,  საკონცერტო დარბაზის მესვეურებს და რაღა თქმა უნდა თავად მსმენელებსაც .ეს კონკრეტული მაგალითი შეიძლება მთლიანად საქართველოზე განვაზოგადოთ. მოკლედ, თავად წაიკითხეთ სტატია და მისი კომენტარები.

                         28.01.2010 – ლადო ბურდული როკ კლუბში 

კონცერტი, რა თქმა უნდა, დაგვიანებით დაიწყო და რეკომენდირებულზე ხანმოკლე აღმოჩნდა.ვოკალი პრინციპულად არ ისმოდა და მსმენელს ქონდა სრული საშუალება,შემოქმედებითი განწყობა მოეხმო და თვითონ მოეფიქრებინა სიტყვები, რასაც მუსიკას დაადებდა. თუმცა ვერ ვიტყვი,რომ შემოქმედებითი განწყობის მოხმობა ადვილი იყო, გამომდინარე იქიდან, რომ კლუბში საშინლად ციოდა, დრამის ხმა ყველანაირ დასაშვებ სიძლიერეს ცილდებოდა და გარემო აბსოლუტურად საკმარისი იყო რამდენიმე წუთში ორივე ყურში დამოუკიდებელი რადიოსადგური აღმოგეჩინა არასწორად დაჭერილი სიგნალებით.
კონცერტის დაწყებამდე ისმოდა ლაპარაკი,რომ ქართულ როკს დიდი ისტორია აქვს და რომ როკ-ენ-როლი ცხოვრების წესია.ჩვენ ვფიქრობდით იმაზე,როგორ გახდეს მუზამე უფრო საინტერესო და ზუსტად ქართული როკის ისტორიის გახსენების გეგმებს ვაწყობდით.
მერე,როცა საშინელმა აკუსტიკამ და ყურებში გაურკვეველმა რადიოსადგურებმა შემაშფოთეს,ვიფიქრე,რომ მნიშვნელოვანი არა ისტორია და ფაქტებია,მნიშვნელოვანი შედეგია და ისიც ვიფიქრე,რომ კიდევ დავესწრები მსგავს კონცერტებს,თუ მეცოდინება რომ როდესმე ნორმალურ კონცერტზეც მოვხვდები თბილისში,რომ მუსიკალური ცხოვრება განვითარდება და წლიდან წლამდე ერთი და იგივე 20 კაცი არ ივლის კლუბებში და ერთი და იგივე ბენდები არ დაუკრავენ და თუ პროგრესისკენ მიდრეკილება გახდება ცხოვრების წესი.
ხომ შეიძლება არ იფიქრო,რომ ვინც გისმენს,ის ყველანაირ დაკრულზე და ყველანაირ აკუსტიკაში მოგისმენს და ვინც დადის,ის ისედაც მოდის,ხომ შეიძლება კლუბის გათბობაზე მაინც იზრუნო და ადამიანებს სასიამოვნო გარემო შეუქმნა.მაგრამ ალბათ ყველაფერი ასე ხდება ხოლმე,ჯერ ცივ დარბაზებში,ვოკალის ტექსტების გარეშე,მერე როგორც წესია…მაგრამ მგონი არც ისე ახლა იწყება ლადოს კარიერა,ასე იწყებაო,რომ ფიქრობდეს…ქართულ როკს ხომ ორწლიანი ისტორია არ აქვს…
                                                                                                                                ნასტასია არაბული
                                                                                                                                               

კომენტარები( შემოკლებული):

ლადო ბურდული:

სამწუხაროა რომ ასეთი მაგარი კონცერტი მე არ ჩამიტარებია ამ ქვეყანაში და თქვენი მოსაწონი რომ მაინც არ აგმოჩნდა ქალბატონო ნასტია.

ვიცი ენას ძვალი არა აქვს და ყველაფერზე შეიძლება პოზა დაიჭირო და თქვა რომ ” ყველაფერი სისულელეა ი.რ. მე უფრო ქოოლ ვარ” მაგრამ აბა რა მოგწონს შეგიძლიათ ის მაინც რომ დაწერო.
და მაშინ ყველა მიხვდება რა გოიმთან ააქვს საქმე.

იმაზე არ გიფიქრია რომ იქნებ პირიქით შენ არ გესმის?
ან თუნდაც ეგეთ ადგილებში შენი და შენისთანების ადგილი არ არის?
და ჯობია იარო იქ სადაც უფრო კონფორტულად იგძნობ თავს.. აი მაგალითად იუმორინაზე..

გოიმების და ქაჯების ქვეყანა!!!



ნასტასია:
როცა დარბაზში საშინელი აკუსტიკაა და მუსიკის ნაცვლად გაურკვეველი ხმაური ესმის მსმენელს და ისიც მაშინ,როცა მართლა მუსიკის მოსმენა უნდა და არა იუმორინაზე ყოფნა,მაგას მე მგონი ,,ყველაზე მაგარი კონცერტი” არ ქვია და თუ იმის თქმა ცუდი პოზაა,ყველაფერი სისულელეა,არც იმის თქმაა კარგი რომ გოიმების და ქაჯებისაა ეს ქვეყანა…

განტენბაინი:
 ეს სტატია რატომ დაიწერა, რომ არასწორ ინფორმაციას პოლემიკა გამოეწვია? ნასტია, შენ ეტყობა მხედველობის ან აღქმის დეფიციტს განიცდი. აფიშებზე გარკვევით წერია კარი იღება 19.00 საათზე და არა კონცერტი იწყებაო. და დაგვიანებული დრო ხომ არ იცი რომელია? რეკომენდებული საკონცერტო დროც მაინტერესებს რას ნიშნავს? იმას, შენ რომ ეძახი რადიოსადგურებმა შემაშფოთესო საუნდი ქვია, რომელიც დაახლოებით კილოვატი დევს კლუბში. ტექნიკაზე ქალაქში საუკეთესო რეჟისორი მუშაობს და სანამ საკუთარ მუსიკალურ გემოვნებას განსასჯელად გამოიტან, იქნებ საკუთარ ჟურნალისტურ იმიჯზეც გეირუნა, რომ კომპეტენტური ხალხის დასაცინი არ გამხდარიყავი. პირობას გაძლევ, შენ ვერასდროს მოხვდები ნორმალურ კონცერტზე, იმიტომ, რომ შენ არ იცი რას ნიშნავს ნორმალური კონცერტი.თუკი ვერ დაინახე ლადო ბურდული, სხვას ვერაფერს ნახავ 

 ნასტასია:
პირველ რიგში კონცერტი 9ის ნახევარზე დაიწყო.
ნორმალურ კონცერტებზე უკვე ვყოფილვარ და იქ არ მოხვედრის საფრთხე ვეღარ დამემუქრება.ბრალოდ მინდა რომ ნორმალური კონცერტბი თბილისისთვისაც რეალობა იყოს.
ეს სტატია იმიტომ დაიწერა,რომ იმედი მქონდა სამართლიანი კრიტიკის შემთხვევაში ქაჯის,გოიმის და არაკომპეტენტურის წოდებების მოწებების მაგივრად ხმის გაუმჯობესებაზე იზრუნებდით.

“თავისუფლება – ეს მონობაა”?

  ჯანდაბას პოლიტკორეკტულობა. პატივს ვცემდი რა უცხოპლანეტელთა  ჩვეულებებსა და ვიკვლევდი რა საკუთარი სინდისის თავისუფლებას, დავასკვენი არ შეიძლება შეურიგდე ადამიანის უფლებების დარღვევას, მის დისკრიმინაციას და მისი თავმოყვარეობის შელახვას. საიდანაც არ უნდა იყოს ეს პიროვნება წამოსული: ლიონიდან, მაღრიბის ქვეყნებიდან, რუსეთიდან თუ მარსიდან... როგორც ჩანს ფრანგებიც ჩემსავით ფიქრობენ. დასაწყისისთვის აკრძალეს სასწავლებში პირსაფრებით და ხიჯაბებით  გამოჩენა, აღარაფერს ვამბობ ფარაჯებზე, მათ მიიღეს კანონი, და აკრძალეს საზოგადოებრივ ადგილებში ასეთ ფორმაში გამოჩენა, მათ შორის ტრანსპორტშიც. შემდეგი ეტაპისათვის ქალთა დისკრიმინაციის აღმოსაფხვრელად იქნება: ტომარა ჩამოცმული და პირზე ხელაფარებული სიარულის საერთოდ აკრძალვა, როგორც უთანასწორობის და მონობის გამომხატულება.
            და აქედან, რა, უბედური, მსვერპლად ყოფნად მიჩვეული ქალები ისე დამცირებულები გრძნობენ თავს რომ თავიანთ ჩადრებს უკან ითხოვენ? და იმაზე რაღას ვიტყვით, 10 წლის წინ ირანელი ფანატიკოსი მფრინავები, თვითონ რომ იტაცებდნენ თავიანთ დებს, რომლებსაც შავი პირსაფრიდან თმა მოუჩანდათ? ყველაზე ველურ და მიკარგულ ქვეყნებში შეიძლება იქნეს მოკლული გოგონა ან ცოცხლად დამწვარიც, თუ ის ქორწნებამდელ კონტაქტში შევიდა, ისე რომ მისი ოჯახის წევრები ამას ნორმად და ჩვეულ ამბად აღიქვამდნენ.
      ველურ ქვეყნებზე ვთქვათ, რომ საფრანგეთი არ არის პასუხისმგებელი. მაგრამ ის ვინც მის საზღვრებში შედის, იმყოფება მისი მფარველობის, ფრანგული კანონების, ევროპული ღირებულებების ქვეშ, ღირებულებების, რომელთა მიხედვითაც დისკრიმინაციის აკრძალვა, აქსიომაა.

საქართველო-რუსეთის ომი რონ ასმუსის მიხედვით

       პატარა ომი, რომელმაც მსოფლიო განაცვიფრა: საქართველო, რუსეთი და მომავალი დასავლეთი, რომელიც დაწერა რონალდ ასმუსმა, გერმანიის მარშლის აღამსრულებელმა დირექტორმა ბრიუსელში, ევროპაში გამოსცა 2010 წლის 19 იანვარს, ამერიკაში კი 2010 წლის 19 იანვარს პალგვარ მაკმილანის მიერ.
         ბევრი განცხადებები რუსეთსა და საქართველოს შორის 2008 წელს არც თუ დამამშვიდებელი იყო. ასმუსი ამტკიცეებს რომ კონფლიქტის მიზეზი არა აფხაზეთის ან ოსეთის მომავალი სტატუსი იყო, არამედ საქართველოს სურვილი დაკავშირდებოდა დასავლეთს და რუსეთის სურვილი შეეჩერებინა. ის ამბობს, რომ ომი ასევე იყო ნატოს გაფართოების შეჩერების მცდელობა, შეეცვალა ევროპის უსაფრთხოების სისტემა, რომელიც როგორც მოსკოვმა დაასკვნა მის ინტერესებს არ ემსახურებოდა და მან ამის გამო გადადგა ნაბიჯი იმ მიზნით, რომ შეეტანა უწესრიგობა დასავლურ ღირებულებებსა და ნორმებში, სადაც იგი სულ ახლახანს მკვიდრდებოდა.
               ეს პატარა ომი აბრუნებს მსოფლიოს 90-იან წლებში, როდესაც მოსკოვი რუსეთი არასწორად იქცეოდა, ხოლო დასავლეთს ყვეალაფრის გაკეთება შეეძლო განსხვავებულად. ეს არის რუსეთსა და დასავლეთს შორის კონფლიქტი და ცივი ომის შემდგომი პირველი სამხედრო პროვოკაცია.

ქართული ეკლესია დავითისა და თამარის ეპოქაში.

დავით აღმაშენებლის უცნობი მატიანესა და თამარ მეფის ‘ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანის’ მიხედვით.

§1. ქართული ეკლესია დავით აღმაშენებლის ეპოქაში.

        დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსი გვიწერს ეკლესიის მდგომარეობას საკურთხეველნი ღმრთისანი ადგილად არაწმიდებისა მათისა. და მღდელნი რომელნიმე თვით შეწირვასავე შინა საღმრთოსა მსხუერპლისასა მუნვე მახვილტა შეწირულ იქნეს...” 

თუმცა ეკლესიის სისუსტე უფრო შიგნიდან ღვივდებოდა. როგორც ქართლის ცხოვრება გვაუწყებს დავით აღმაშენებლის მეფობისას ღვთის სახლი, წმინდა ეკლესია “ქუაბ ავაზაკთა ქმნილ იყვნეს.” ვინაიდან მაღალ სასულიერო თანამდებობებზე ინიშნებოედნენ პირები არა ღირსების და პატიოსნების მიხედვით არამედ გვარის დიდებულებისა და წარმომავლობის მიხედვით. საეპისკოპოსო პოსტები მატიანეს თქმით “დაეპყრნეს ვითარცა ავაზაკთა”, თავისთავად ასეთივე მდგომარეობა იქნებოდა საქორეპიკოპოსო და რიგითი სამღვდელოების დონეზეც.შექმნილი სიტუაცია ქართულ საეკლესიო ცხოვრებაში მკვეთრ და საფუძვლიან რეფორმაცაის მოითხოვდა. ეკლესია უნდა ყოფილიყო თვითმმართველობითი, დამოუკიდებელი ორგანო. ამის მისაღწევად ჯერ საჭირო იყო ბაზისის შექმნა ღირებულებებისა და ფასეულობის დონეზე. სწორედ დავით მეფის ინიციატივით “ადგილსა ჯეროვანსა” (რუისსა და ურბნისში) გაიმართა სეკლესიო კრება რომლის მთავარი დანიშნულება წესრიგის აღდგენა, საეკლესიო ცხოვრების შინაგანაწესის დადგენა (ძეგლის წერა) და ღირსეული სასულიერო პირების სათანადო თანამდებობის მინიწება იყო. კრებას ესწრებოდნენ მეფეთ-მეფე გიორგი II, თავად დავით აღმაშენებელ, მეფის პოზიციის გაძლიერების მიზნით კრებას ასევე ესწრებოდა გიორგი მეფის და ბიზანტიის უავგუსტესი დედოფალი მართა (მარიამი) და მრავალი სასულიერო პირი. საბოლოოდ ამ კრებამ შეასრულა თავისი დანიშნულება და ძირი ჩაუყარა ახალ სასულირო ცხოვრებას.მაგარამ მეფისათვის მხოლოდ ეს რეფორმა არ იქნებოდა ეკლესიის ჯანსაღი ფუნქციონირების გარანტი. ამიტომ დავითმა საჭიროდ მიიჩნია საერო თანამდებობის მწიგნობართუხუცესის მმართველობის (თანამდროვე პრემიერ მინისტრის) გართიანება ჭყონდიდის ეპისკოპოსის თანამდებობასთან. მითუმეტეს რომ გიორგი ჭყონდიდელი იყო აღმზრდელი, ბრძენი და “თანაგამკაფელი ყოველთა გზათა, საქმეთა და ღვაწლტა მისთა”.  

      ...ასე რომ მეფის საეკლესიო ცხოვრებაში ეყოლდებოდა თავისი კაცი, გააკონტროლებდა მაში მიმდინარე პროცესებს და მეფის პოლიტიკის მხარდამჭერი იქნებოდა.

რაც შეეხება აღმაშენებლის რელიგიურ შემწყნარებლობას - როგორც თვითმპყრობელ და უზენაეს მეფეს შეძლია მტრები სურვილისამებრ გაანადგუროს, მაგარმ დავით აღმაშენებელი ყოველტვის ასე როდი იქცევა. იგი უპირველესად ფიქრობს იმას ტუ როგორ გამოიყენოს თავის და ქვყნის სასარგებლოდ არამხოლო მოყვარე არამედ მტერიც. დავით მეფე ცდილობს დაიმოყვროს მტერი, ხოლო მოყვარე უფრო შემოიმტკიცოს! ვინაიდან მას დაძლეული აქვს სნობური დამოკიდებულება რელიგიურ დაპირისპირებათა შესახებ. ამის შესანიშნავი მაგალითია სომხურ_ქართული საეკლესიო კრება, რომელიც იმჟამად ხომეხთა მხარის ინიციატივით გაიმართა. კრებაზე დისკუსია უნდა გამართულიყო ორიდან ერთი საეკლესიო სწავლების ჭეშმარიტების დადგენაში. ქართვული მხარე გაიმარჯვებდა “სიტყვისგებაში” მაშინ ხომხები შეაჩვენებდნენ თავიანთ რჯულს, ხოლო თუ სომხები გაიმარჯვებდნენ ქართულ ეკლესიას მწვალებლებად არ უნდა შეერაცხათ სომხების სწავლება.

                 დავით მეფემ თავის მხრივ მოიწვია ყველა მეცნიერი და რჯულის მცოდნენი, სომხებმა კი თავიანთი. სიტყვისგებამ დიდხანს გასტანა და იგი იმდენად ჩაიხლართა, რომ უკვე “ცუდ სიტყვათა” პაექრობაში გადავიდა. ბოლოს თავის სიტყვა დავით აღმაშენებელმა აიღო. მან “უსწავლელთა და ლიტონთა და მარტივთა მიერ სიტყვათა” იწყო უბრობა. შემდგომი ეპიზოდიდან სჩანს რომ მემატიანე უშუალოდ იქ იმყოფებოდა მეფის სიტყვას ისმენდა, ვინაიდან იგი მთელი სიცხადით გადმოგვცემს საკუთარ განცდას მეფის გამოსვლის შესახებ: “...იწყო მასთდა მიმართ სიტყვითა თქმად, რომელსა ღმერთი მოსცემდა უეჭუელად პირსა მისსა. ესეოდენითა იგავთა და სახეთა წინადაუდებდა, ახნათა საკვირველთა იქნა ვითარცა..”. დარცხვენილმა და უღონოდ ქმნილმა სომეხმა სასულიერო პირებმა ერთხმად აღიარეს ქართველთა სწავლების ჭეშმარიტება. 

              აი ამ მცირე პასაჟში (ვინაიდან სხვა ცნობა ვერ ვნახე ტექსტში) კარგად იკვეთება მეფის დამოკიდებულება განსხვავებულად მორწმუნეთა მიმართ. იგი მოწოდებულია მათი სწავლების გონიერად, სიბრძნით განსჯისათვის. თუმცა მეფის ასეთი თვისება სრულიადაც არ ნიშნავს საყოველთაო შემწყნარებლობას და მტრის მახვილისათვის კისრის მიშვერას.დავითის სისასტიკე ცნობილი იყო მთელს აღმოსავლეთ მუსულმანურ სამყაროში. 

               თუნდაც გავიხსენოთ…ანისის აღების ეპიზოდი. 1124 წელს ანისელი სომხები თხოვნით (და არამხოლოდ ამის გამო) დავით მეფემ სელჩუკთა დიდი წინააღმდეგობის მიუხედავად აიღო ანისის ქალაქი და ციხე. ასევე ქრისტიან_მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც “მისგითად მოეკაზმათ” მუსლმანებს. ხოლო დავით მეფემ “იმუქფა ღმრთის მოყვარემან. დავით აღმაშენებელმან მოლათა და დარიშმანთა სისხლითა იგი საყდარი და ქალაქი მოერწყო... “

      შეეძლო კი ღვთისმოყვარე დავით აღმაშენებელს შეეწყნარებინა მუსულმანი სასულიერო პირები?..

$2. ქართული ეკლესია თამარ მეფის ეპოქაში.

  მას შემდეგ რაც გარდაიცვალა მიქაელ კათალიკოსი შესაძლებელი გახდა, როგორც საეკლსიო ისე აღმასრულებელ ორგანოებში ჩარევა. ვინაიდან მიქაელ კათალიკოსი უდიდესი გავლენით სარგებლობდა სახელწმიფო პოლიტიკაში. თავის მხრივ ოპოზიციურად განწყობილი დიდებულებიც იყენებდნენ მის გავლენას საკუთარი მიზნების მისაღწევად. სწორედ ამ კათალიკოსის გარდაცვალების შემდეგ გახდა შესაძლებელი, როგორც საერო, ისე სასულიერო ხელისუფლების მოწესრიგება. თამარ მეფემ მოიწვია საკლესიო კრება, სადაც თანამდებობებზე ღირსეული პირები “განაჩინეს წესისაებრ სახლისა”. დიდი შესაწირავი შესწირა ტაძრებს მეფემ, ხარაჯისა და ბეგარის გადასახადი გაუუქმა_ “თავისუფალ ყვნა”

      სომხეთის ტერიტორიის უშუალო შემოერთების შემდეგ, ქართულ_სომხური ურთიერთობები მეტად გაღრმავდა და გაცხოველდა. ჩვენ ვიცით რომ სომხურმა ეკლესიამ ქრისტიანულ-მონოფიზიტური სწავლება მიიღო და ამით შეგნებულად თუ შეუგნებლად ქართულ მხარესთან სერიოზული კონფლიქტი გამოიწვია. შესაბამისად ურთიერთობის გაღრმავებასთან ერთად ეს საკითხი ძალაუნებურად წამოიჭრა. როგორც შემდგომ დავინახავთ საქართველოს კათალიკოსს ეს საკითხი მეტად აღელვებდა.

       ყველაფერი კი ასე დაიწყო_სარგის მხარგრძელის ძენი _ ივანე და ზაქარია მსახურთუხუცესისა და ამირსპასალარის თანამდებობზე დაინიშნენ. გაიმართა სამეფო წვეულება, სადაც წარჩინებული სამღვდელობაც მონაწილეობდა. წესისაებრ კათალიკოსს უნდა შეესრულებინა უსისხლო მსხვერპლშეწირვის რიტუალი. წმინდა სეფისკვერი მიიღეს “ყოველთა წარჩინებულთა”, ხოლო ივანემ არ მიიღო იგი ვინაიდან მონონფიზიტი იყო, მაგრამ უეცრად “ზაქარია იკადრა აღტაცებად სეფისკვერისა და შეჭმად”. კათალიკოსისთვის ეს უკვე საკმარისი იყო_ “ცეცხლებრ აღტყინებული, ძლიერად ამხილებდა და ესრეთ ეტყოდა...” საბოლოოდ საქმე სწავლულთა მოწვევით დასრულდა და ვანში გაიმართა “სიტყვისგება”. ქართველთა მხრიდან კრებას ესწრებოდა დედოფალთ-დედოფალი(=მეფე), დავით მეფე (სოსლანი) და ყოველი წარჩინებულნი. თავის მხრივ სომხებს თავიანთი სწავლულები ჰყავდათ წარმოდგენილი. სიტყვისგება მიმწუხრამდე გაგრძელდა. ბოლოს სიტყვით გამოვიდა კათალიკოსი და “სახლით თარგამოსთ” მიმართა. თავის სიტყვაში მან პურის ქრისტეს ხორცად გარდაქცევის არგუმენტები მოიყვანა სახარებიდან და ამ დოგმატის საქმით დამტკიცება განიზრახა_ მათ უწმინდური ძაღლები, რომლიც არ ეკარება ნაღვთისმსახურევ მსხვერპლს, უნდა გაეცვალათ ერთმანეთს და სამი დღე უჭმელად ემყოფათ, ამ სამი დღის განმავლობაში კი ორივეს თავისი წესით შეეწირათ უსისხლო მსხვერპლი, ხოლო რომლის სეფიკვერსაც მიეკარებოდა ძაღლი, მისი სწავლება მტყუანი იქნებოდა ღვთის წინაშე. კათალიკოსის ნათქვამმა ძლიერ გააკვირვა და შეაშფოთა მეფე და იქ დამსწრე ქართული საზოგადოება. იოანე კათალიკოსმა კი მიუგო მეფეს: “მეფეო, შემეწიე შენ და ყოველნი ქართველნი, დიდი და მცირე.”

             მოახლოვდა დამოწმების დღე. კათალიკოსი იოანე მოლოცვით მოდიოდა... სომხებმა მიუგეს_შენივე წამოწყებულია და პირელი თქვენგან ვნახოთ ჭეშმარიტია თუ არა თქვენი მოწმობაო. პასუხი იყო: ”მე ვყო”. მემატიანის თქმით იგი “დგა, ვითარცა გოდოლი შეურყეველი, ტურფად აღშენებული...” მივიდა ძაღლი სეფისკვერთან და როდესაც მიეახლა შეჰყეფა ძაღლმა და ვერ შეეხო მას. ყველას გაუკვირდა ამ სასწაულის დანახივსას, სომხები კი შერცხვნენ. მათ იხილეს საკუთარი რწმენის სიმცდარე. ივანე და ზაქარიას გადაწყვეტილება სხვადასხვა იყო. ზაქარიასათვის “ქართველთა სჯული” მაინც მწვალებლობად დარჩა. ხოლო ივანემ “ნათელ-იღო” და “მრავალი სიმრავლე სომეხთა მოვიდა ნათლისღებად”.

განხილვა, შენიშვნები:

 http://forum.ge/?f=66&showtopic=33734545

Lie To Me - რეალური სოციალიზმის პირობებში.

ეს არის პატარა და ალბათ ყველაზე საინტერესო ნაწილი წიგნის, რომლის ავტორიც გახლავთ საბჭოთა კავშირიდან დასავლეთში გამოპარული ყოფილი ჩინოსანი. მალე ეს სტატია დაიბეჭდება ჟურნალში 

  *      *       *

           ასეთი რადიკალური მეთოდით საბჭოთა ხელისუფლებამ მოახდინა შიდა დავალიანების ლიკვიდაცია, ამავე ხერხით გადაწყდა საგარეო დავალიანებაც. გაუგებარი პრიცნიპების მოტივით მან უბრალოდ უარი თქვა საზღვარგარეთის დავალიანებების დაფარვაზე: სესხები აღებული იქნა ცარისტული მმართველობის მიერ და იგი ემსხურებოდა იმპერიალისტურ მიზნებს. მალე გაირკვა, რომ საქმე პრინციპებში კი არა ფულშია. 1922 წელს გენუის კონფერენციაზე საბჭოთა ხელისუფლება დათანხმდა ცარისტულ ვალებს შემდეგი პირობით, რომ დასავლეთი რუსეთს ინტერვენციით მიღებულ ზარალს  უფრო დიდი თანხით აუნაზღაურებდა, ვიდრე ეს მიღებული ზარალის ხარჯები იყო. რამდენადაც შეგვიძლია ვივარაუდოთ დასავლეთი არ აპირებდა საბჭოთა ხელისუფლების ასე გულითად დახმარებას, საბოლოოდ კი ეს საქმე უცხოელი მსესხებლების ექსპროპრიაციით დასრულდა.    და როგორ იქნა კერძო საკუთრების სახელმწიფოს ქონებაში გადასვლა?

განსხვავებული, მაგრამ ჩვეულებრივი ადამიანები

გურჯაანი... კახეთის შუაგული... ზამთარია, ცივა, ირგვლივ ყველაფერი გაყინულა, ახტალის ცხელი ტალახიდან ორთქლი – შენობებიდან კი კვამლი ამოდის. ოჯახებში სითბო ტრიალებს – ეს დიდი ოჯახია, ცერებრალურ დამბლით დაავადებულთა სპეციალური სკოლა-ინტერნატი, საქართველოში ერთადერთი. აქ ყველა კუთხიდან ჩამოსული ბავშვები სწავლობენ, ცხოვრობენ და მკურნალობენ.

ამ დიდ ოჯახში თითქოს ყველაფერი ჩვეულებრივადაა. თენდება, ბავშვი თვალს ახელს, მზრუნველი გარემო, აღმზრდელი მასწავლებლები, მზადება სკოლაში წასასვლელად, საუზმე, იწყება გაკვეთილები, სკოლაში არ ისმის ჟრიამული, დასვენებაზე თითქმის ვერ ნახავთ მომღიმარ სახეებს, მკვირცხლად მორბენალ ბავშვებს. უკვე სადილის დროა. მზარეული მათ სადილს ერთ დიდი ქვაბში აკეთებს, შემდეგ ისევ მზადდება მომდევნო დღისათვის. მანამდე კი მკურნალობა, მასაჟი, ლოგოპედი, თვითმომზადება.

მე ვუღიმი მათ, გულში კი ნაღველმა და დარდმა დაისადგურა. ისინიც მიღიამიან, არ მტოვებენ უყურადღებოდ, უხარიათ სტუმარი. ემოციების გარეშე მიყვებიან თავის შესახებ, ჩემიც აინტერესებთ. აინტერესებთ თავისი მომავალი, სურვილი გახდნენ სტუდენტები, ისინიც ფიქრობენ, ოცნებობენ, მსჯელობენ...

ცერებრალური დამბლით დაავადებულთა სკოლა-ინტერნატში დღეს სულ 73 ბავშვი სწავლობს, რომელთაგან ყველას სპეციფიკა განსხვავებულია და ყველას სჭირდება სამედიცინო თუ სხვა სახის დახმარება. ისევე როგორც ყველა ნორმალურ ადამიანს მათაც სწყურიათ სწავლა, რომელიც დილის 9 საათიდან შუადღის 3 საათამდე მიმდინარეობს, დღის მომდევნო ნაწილი კი მათი სპეციალური სპეციფიკიდან გამომდინარე ესაჭიროებათ. საჭიროების მიხედვით მათ საძინებელ კორპუსში უტარდებათ მასაჟი, სპეციალური ვარჯიშები თუ სხვა სახის სამკურნალო-გამაჯანსაღებელი ღონისძიებები. ზოგს ახტალის ტალახის აპლიკაციებიც არ აკლია, რომელიც არა მარტო მათ, არამედ ჯანმრთელ ადამიანსაც დიდ სიამოვნებას ანიჭებს. სკოლა-ინტერნატის დირექტორის მარინა ჭუჭულაშვილის თქმით მათთვის სახელმწიფოს მიერ გამოყოფილი თანხა სრულიად საკმარისია. მისი თქმით დღეში თითოეულ ბავშვზე 8 ლარია გამოყოფილი, რომლიდანაც ნახევარი თანხა – 4 ლარი მომსახურე პერსონალზე იხარჯება, ხოლო დარჩენილი კი სრულად აღსაზრდელებს ხმარდებათ. მათი წლიური რესურსი 204 000 ლარს შეადგენს, ასევე კეთდება მცირეოდენი შემოწირულობებიც, რომელიც იმდენად მწირია, რომ ეს თვითონ გარემოს, ინტერიერსა და მოძველებულ საბჭოთა კავშირის ინფრასტრუქტურასაც კი ეტყობა.

ინტეგრაცია?! მგონი მომესმა... არა! ამ სიტყვას XXI საუკუნის ადამიანიც კი რთულად აღიქვამს, დღეს ეს ჩვეულებრივი ადამიანისთვის თითქოს მისაღებია. მიუხედავათ ამისა ვისაც არ უნდა ჰკითხოთ იყოლიებდა თუ არა ასეთ მეგობარს, მათი პასუხია არა! განა ეს ასე რთულად აღსაქმელია? სწორედ დღეს, სწორედ XXI საუკუნეში იწყება ახალი ფაზა, ახალი ეტაპი მათი საზოგადოებასთან ინტეგრაციისა, რომლისთვისაც არა მარტო ქართველები, არამედ თვით უცხოელებიც არ იშურებენ ძალ-ღონეს. სწორედ დღეს, სწორედ აქ, სწორედ ამ რეალობაში განათლების სამინისტროს დახმარებითა და თანადგომით ხორციელდება ეს “რეალობა”, ზოგისთვის ეს მაინც მიუღებელი, აუხსნელი და დღემდე ბუნდოვანია. ემა ნიკოლსონი... ალბათ გსმენიათ... ქალბატონი, რომელიც ასეთ ბავშვებთან მუშაობით არის დაკავებული და რომლის სპეციფიკაც სწორედ ასეთი ბავშვებია, განათლების სამინისტროს დახმარებით არ იშურებს ძალას მათი საზოგადოებასთან ინტეგრაციისა. “აქტიური თემი” ასე ჰქვია პროექტს, რომელიც აქ, კახეთში, სწორედ ამ სკოლა-ინტერნატში ხორციელდება და რომლის მიხედვითაც ისინი დამეგობრებულნი არიან გურჯაანის მე-2 საჯარო სკოლასთან.

ყველაფერი არასამთავრობო ორგანიზაციების ხელშეწყობით დაიწყო. პროგრამები რომლის ინიციატორი თვით არასამთავრობო ორგანიზაცია იყო მისი საქმე 2005 წლიდან საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრომ განაგრძო. პროგრამების საფუძვლის ჩაყრის შემდეგ განცხადება შესაბამის ინსტანციაში სწორედ ამის თაობაზე შევიდა, რომ ყველა ადამიანს მიუხედავად მისი ფიზიკური თუ გონებრივი შესაძლებლობისა მიეღო განათლება.. “ნორვეგიის განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრომ საქართველოს მთავრობა ინკლუზიური სწავლის პროექტის განსახორციელებლად დააფინანსა, ყოველივე ეს აღსაზრდელის გარემოსთან ადაპტირებას, მასწავლებლის მომზადებას, ტრენინგებს მოიცავს. ამ კუთხით უკვე განხორციელდება შესაბამისი ღონისძიებები, რის შედეგადაც იანვარში მასწავლებლების გადამზადება დაიწყება, ასეთი ბავშვების სკოლაში შეყვანა კი 2010 წლის სექტემბრიდან განხორციელდება” – განაცხადა განათლების სამინისტროს პროგრამების დეპარტამენტის უფროსის მოადგილემ მარიკა ზაქარეიშვილმა. გურჯაანის ცერებრალური დამბლით დაავადებულთა სპეციალურ სკოლა-ინტერნატში ხორციელდება პროექტი “აქტიური თემი”, რომლის მიხედვითაც შეზღუდული შესაძლებლობებისა და მე-2 საჯარო სკოლის ბავშვების ერთობლივი კონცერტით შემოსული თანხა გადაეცა სოციალურად დაუცველ ოჯახს.

“ასეთი ტიპის სირთულეების ხელშეწყობა ადვილი არაა, საჭიროა სახელმწიფოს უფრო მეტი ხელშეწყობა და აქტიური ჩართულობა. უდიდეს პრობლემას გარემო წარმოადგენს, განსაკუთრებით სოციალური გარემო რომელიც მეტად პრობლემატურია. ძირითადად არ არსებობს ასეთი ტიპის პროგრამები, რომელიც ხალხის ადაპტაციას დაიწყებს და ბოლომდე აღმოფხვრის ამ პრობლემებს” – განახადა ფსიქოლოგმა ნინო სხირტლაძემ.

საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს არაერთი ასეთი ტიპის პროგრამა აქვს, რომელიც ასეთი ტიპის ბავშვების ხელშეწყობასა და დახმარებას ითვალისწინებს. “2009 წლის პროგრამების წლიური დაფინანსება 4 500 000 ლარია და ცალკეულ პროგრამებზე იხარჯება, ჯანდაცვის სამინისტროს ასეთი 9 ტიპის პროგრამა აქვს და მე-10 მათზე მონიტორინგია. შშმ პირთა სათემო ორგანიზაციის ქვეპროგრამა, უსინათლოთა სოციალური ინტეგრაციის ქვეპროგრამა, შშმ ბავშვთა ფსიქოსომატური აბილიტაციის/რეაბილიტაციის ქვეპროგრამა და სხვ. სწორედ უკანასკნელი პროგრამაა რომელზეც 2009 წლის ბიუჯეტიდან 780 000 ლარია გამოყოფილი და რომლითაც გურჯაანის ცერებრალური დამბლით დაავალებულ სკოლა ინტერნატში მკურნალობენ” – განაცდახა საქართველოს უნივერსიტეტის ჯანდაცვის სკოლის დირექტორმა თამარ ლობჟანიძემ.

სირთულეები, პრობლემები, გონებრივი თუ ფიზიკური შეზღუდულობა... სკოლა-ინტერნატის მასწავლებლის ლალი ძირკველიშვილის განცხადებით, რომელსაც გამოცდილების მრავალწლიანი სტაჟი აქვს მისი თქმით სირთულეები ბევრია ბავშვების სპეციფიკიდან გამომდინარე, რომლის დაძლევასაც მაქსიმალურად ცდილობენ. “ვცდილობთ ჩვენი მუშაობა გავააქტიუროთ, უფრო შინაარსიანი და საინტერესო გავხადოთ” – აცხადებს ლალი ძირკველიშვილი.

პედაგოგებთან, აღმზრდელებთან, ძიძებთან და სხვა მომსახურე პერსონალთან ერთად ცერებრალური დამბლით დაავადებულ ბავშვებთან ლოგოპედიც მუშაობს, რომლის არსებობაც მათი მეტყველების დასახვეწადაა საჭირო, რადგან ასეთი ბავშვების უმრავლესობას ხშირად აღენიშნებათ ასეთი ტიპის დარღვევები.

პედიატრი ამ სკოლა-ინტერნატში ყველას ეხმარება, ზრუნავს და უვლის მათ. მისი მოვალეობაა არ მოაკლოს ყურადღება ამ ბავშვებს. პედიატრ ანა ქადაგიშვილის თქმით სიტუაცია ყოველწამს შეიძლება დაიძაბოს. ბავშვები რომლებიც ვერ ამბობენ თავის “სატკივარს”, ბავშვები რომლებიც გიღიმიან და შენგან დახმარებას ელიან. “ცერებრალურ დაავადებას თან ახლავს ეპილეფსიური გულყრები, რომელიც უმალ საჭიროებს დახმარებას, რადგან რამდენიმე წუთით დაგვიანებაც კი შეიძლება სავალალო აღმოჩნდეს და საფრთხე შეუქმნას მათ სიცოცხლეს" - განაცხადა პედიატრმა ანა ქადაგიშვილმა.

დაღამდა... საძინებელი ოთახებისაკენ გაეშურნენ. აღმზრდელი მასწავლებლები დაემშვიდობნენ. ძიძებმა ტკბილი ძილი უსურვეს. მათი სიზმრები ალბათ განსხვავებულია, ენატრებათ მშობლები, ახლობელი ადამიანები, მშობლიური კერა...

ვტოვებ გარემოს, რომელიც არასოდეს დამავიწყდება... გავა დრო, შეიძლება შევხვდე რომელიმე მათგანს. რა ვითარებაში? რა გარემოში? ისინიც ხომ ჩვეულებრივი ადამიანები არიან... იქნებ მათ უფრო მიცნონ. მე ვერა. შეიძლება მოხდეს სასწაული...

-----------------------------------------------------------

Posted  by   Mr. George  Chugoshvili  
Click now, go to  http://GeorgeChugoshvili.blogspot.com/

ათწლეულის საუკეთეს ადამიანი 1960-70 წ.წ.

ათწლეულის (1960-70) საუკეთესო ადამიანებს შორის მოხვდა ჯონ ლენნონი. ათეულში მოხვდა ასევე ამერიკის პრეზიდენტი კენედი და სხვა ნაცნობი სახეები.

Lennon:`თქვენ იწყებთ როკენროლის ათვლას, როდესაც ბაშვები იყვნენ ჯეიმს დინზე და ელვისზე პარანოიულად გაგიჟებული. დანარჩენი კი თავისთავად მოდის. ეს არის რაც ემართებათ ხალხს. ნარკოტიკებისგან. მე არ ვიცი ამაზე ფიქრობ თუ მართლა ხედავ. ჰალუცინაციურ მდგომარეობაში (trip) შენ შეგიძლია დააკვირდე ხეებს სხვა საგნებს და ამასთან ერთად ხედავ რეალური ფაქტების სხვაგვარ განვითარებას. ფსიქოდელური ბიტი. იცი ეს? საბოლოოდ მთავრდება მოგზაურობა, თითქოს ირთვება და უბრუნდები ე.წ რეალობას.(გამონაკლისი შემთხვევების გარდა).

გამოხვიდე სცენაზე კაიფში ეს სხვა რამეა. ეს იგივეა როგორც ალკოჰოლი ან სხვა რამე მსგავსი. უნდა შეეგუო მას. და მერე ეს გავს ბევრი საკვების მიღებას ან სხვა რამე. შენ უნდა გამოხვიდე აქედან. შენ შენს თავთან ხარ ყოველთვის და ყველაფერი შეგიძლია- ნარკოტიკები, მედიტაცია., ყველაფერი. მაგრამ შენ უნდა დაუბრუნდე შენ ღმერთს შენივე თავში, როგორც დონოვანი
ამბობს და სხვები. და ეს ყვლაფერი იცი შენ...   

როდესაც ჩვენ- მე, პოლმა, ჯორჯმა და რინგომ აღმოვაჩინეთ ეს ვთქვით: ეს არის ახალი პროფესიონალური საქმიანობა და ამისთვის შენ არ გინდა არანაირი კვალიფიკაცია გარდა იმისა რომ უნდა დაკავდე მისით. და ამ ყველაფერს აკეთებ სამყაროს კანონების მიხედვით, როგორცაა მოწყობილი. ყოველგვარი გავლენის გარეშე. და ყველა ამას ეძებდა მაშინ. ვგულისხმობ იმას რომ მე ვუკრავდი გიტარაზე, მიკ ჯაგერი ლონდონში უკრავდა და ერიკ ბარდონი ნიუკასლში. და ჩვენ ერთდროულად გავდიოდით ერთნაირ საფეხურებს განვითარების. და ჩვენ მართლა აღმოვიაჩინეთ რომ ღირებულებები არ არის ნივთიერი და ამის აღმოჩენა არ იყო საჭირო კოლეჯის დამთავრება და განათლების მიღება.        ზოგიერთებმა აღმოაჩინეს ახალი რეალობა...ზოგნი კი კვლავაც არიან დარწმუნებული მომავალში. ყველა ლაპარაკობს დეკადანსის და ამ დანარჩენის შესახებ. მაგრამ სინამდვილეში არავინ საუბრობს... არც ისე ბევრი ხედავენ ყველა იმ დადებით მხარეს რაც ამ ბოლო ათწლეულში მოხდა. ვუდსტოკი იყო ოდესმე შეკრებილი ადამიანების მასა, რომელიც არ ომობდნენ. ბიტლსის კონცერტებიც იყო უხეში, მაგრამ ამისაგან წარმოიშვა დიდი სამშვიდობო მოძრაობა.

ორიოდ სიტყვა ჰაუსის ფენომენის ფილოსოფიურ ასპექტებსა ზედა.

დოქტორი ჰაუსი ანუ “მე”

 

შენიშვნა: რუსულიდან გადმოვთარგმნე. მაინტერესებდა რამდენად გამომივიდოდა. დიდი მადლობა ჩემი სკოლის მასწავლებლებს იმისათვის, რომ   ისე ცუდად მასწავლეს  - გადავწყვიტე მეთვითონ მესწავლა იგი. 

                მე მთხოვეს დამეწრა შესავალი წიგნისათვის, რომელშიც განხილული იქნებოდა ჰაუსის პოპულარობის ფენომენი ფილოსაფიურ ასპექტში. დავწერე, მაგრამ გამომცემლობამ ჩათვალა, რომ იგი არ გამოდგებოდა. აი ისიც:
                წვერგაუპარსავი “ძაღლიშვილი”, უსინდისო და გენიალური ექიმ-დიაგნოსტიკი ხელჯოხით. ასე წარსდგა მაყურებლის წინაშე სერიალში დოქტორი ჰაუსი ხუთი წლის წინ. სიკვდილის პირას მყოფი პაციენტების ფონზე დოქტორ ჰაუსის იუმორი და ცინიზმი შოკისმომგვრელია. ასე დაიწყო ფილმის მოგზაურობა მთელს მსოფლიოში, სადაც გვერდი-გვერდ იყვენენ სიკვდილი და იუმორი.

        “ყველა იტყუება!” – გვეუბნება ჩვენ ტელეეკრანებიდან დოქტორი ჰაუსი. არათუ ცდება ან არ იცის არამედ ყველა იტყუება. მომაკვდინებელი სნეულებების მკურნალისაგან ეს ფრაზა უბრალოდ გასაოცარია. ექიმის პროფესიიდან გამომდინარე იგი უნდა იყოს კეთილი და სხვებს დაუნერგოს რწმენა. სხვანაირად ხომ ეს შეუძლებელია?! თურმე შესაძლოა! სწორედ ამაში არის “ექიმ ჰაუსის ფენომენი”. მაყურებელს მოსწონს გმირი რომელიც ჭრის და კერავს ტყუილსა და მართალს, არ სცდება რა “საოპერაციო მაგიდას”. რატომ? რატომ მოგვწონს ჩვენ ასეთი ასოციალური ტიპი, რომელიც ამავდროულად არის ნარკომანი. ზუსტად იმიტომ რომ ეს გმირი საკუთარ თავში მოიცავს ერთი შეხედვით შეუთავსებელ საგნებს. ჩვენ მზად ვართ შევქმნათ ისტორია ეკრანზე, ჩვენ ეს მოგვწონს. მაგრამ ღმერთო შენ გვიშველე თუ ასეთი ადამიანი ცხოვრებაში მართლა შეგვხვდება. დადებითი წარმოდგენები მასზე მაშინვე ქრება.

        კინოს თეორეტიკი ზიგფრიდ კრაუზერი თავის წიგნში “ფილმის ბუნება. რეაბილიტაცია ფიზიკური რეალობისა” აღწერს მაყურებლის მდგომაროებას ასეთი ფილმის ყურებისას. “წარმოდგენა, რომელიც ანიჭებს ადამიანს სიამოვნებას, უძლიერესია. და ზუსტადაც სიმპტომურია დღევანდელ ჩვენს საზოგადოებაში ნივთების ასეთი მდგომარეობა. ჩვენი სამყარო იმდენად რთული გახდა პოლიტიკასა და სხვა სფეროებში რომ უკვე არ ურიგდება ერთფეროვან რეალობას. უეჭველია რომ ბევრი ჩვენგნი ქვეცნობიერად იტანჯებიან თავისი შეუძლოობით ამ ძალების მიმართ. ამიტომ ჩვენ ვეძებთ გარვეულ კომპენსაციას. და კინო როგორც ჩანს გვაძლევს ამის საშუალებას.

           სხვანაირად რომ ვთქვათ ჩვენ გვინდა ვიყოთ როგორც ჰაუსი, გვინდა განვიცადოთ იგივენაირი ემოციები. ვიყოთ ყველაფრის შემძლენი და გენიალურები. ფეხებზე გვეკიდოს კანონები და შეზღუდვები: “მინდა გავაკეთებ რასაც მინდა და ამის საწინააღმდეგო არ მქონდეს არაფერი”. ცხოვრებაში, როგორც წესი არასდროს მოვიქცევით ისე როგრც დოქტორი ჰაუსი. მაგრამ კინო გვაძლევს ამის შესაძლებლობას - ასოცორიებას საკუთარ თავის საყვარელ გმირთან. ე.ი. ყველა ჩვენგანში არის სადღაც შიგნით პატარა მეამბოხე, პატარა ჰაუსი.




ანდრეი კრავეცი

წყარო: http://www.lostfilm.tv/phpbb2.php?page=viewtopic&t=11489

ახალგაზრდული გადაცემა- "დიდები "

 

თავიდან, მსურდა ქართულ ახალგაზრდულ გადაცემებზე დამეწერა რამე, მაგრამ რომ დავფიქრდი ვერაფერი გავიხსენე, აწ გარდაცვლილი კედელის და შემგომ მოკლე ჩართვად ქცეული გადაცემის გარდა. დღევანდელ სატელევიზიო სივრცეში ახალაგაზრდული Talk-Show არ არსებობს. არის მხოლოდ "ჩვენი ექპრესი", რომელიც ჯერ-ჯეობით მხოლოდ ინტერნეტით გადის.
ამიტომ გადავწყვიტე დამეწერა ერთ რუსულ ახალგაზრდულ გადაცემაზე. “Bolshie” ასე ქვია ამ გადაცემას. 2005/06 წლებში პირველად გავიდა “tv-kultura”-ზე. აქვს ძალიან ორიგინალური ფორმატი და სტილი. ინტერნეტში მოვიძიე ოფიციალური საიტი ამ გადაცემის შესახებ მოკლე რეზიუმე.
 სადისკუსიო გადაცემა ეძღვნება მეტ-ნაკლებად აქტუალურ თემებს თანამედროვე კულტურასა და მეცნიერებაში. 

• როგორ გადაიღო კარგი კინო ფულის გარეშე?

•  როგორ გააკეთო მილიონი სამართლიანად? 

• როგორ წარმოაჩინო შენი ქვეყანა?

• როგორ მიაჩვიო საზოგადოება ჯანმრთელ ცხოვრების წესს?

 რაც უფრო ტალანტურია და ღია ახალი თაობა იმედენად საინტერესოა და მოულოდნელია მათ მიერ დასმული კითხვები და პასუხები. და იმდენად გასაგებიცაა ცივილიზაციის განვითარების გზები. ზუსტად ასეთ ახალგაზრდებს - ახალი ინტელექტუალური ელიტის წარმომადგენლებს ვიწვევთ გადაცემაში.
ახალგაზრდებს, როგორც ცნობილია არამხოლოდ არასტანდარტული აზროვნება გააჩნიათ. ამიტომ ხუთი ახალგაზრდა ადამიანი სტუდიაში არამარტო მოცემულ საკითხზე ისაუბრებენ არამედ მათ უნდა შეძლონ ერთმანეთში მოლაპარაკება საეთერო დროში და შემოგვთავაზონ პრობლემის მათებური გადაწყვეტა. ერთადერთი რაც შეიძლება არ ყოფნიდეთ ეს გამოცდილებაა. რომ შევავსოთ ეს ვაკუუმი ჩვენ მოვიწვევთ გამოცდილ ექსპერტს, რომელიც წარმატებულია თავის სფეროში.

მშვენიერი შესავალია! ამ გადაცემის პირდაპირ ეთერში ინტერნეტითაც შეგიძლიათ. ოთხშაბათს საღამოს 9:50 ზე (რუსეთის დროით) შეგიძლიათ უყუროთ. მაყურებელთა რაოდენობა ინტერნეტით შეზღუდულია 50 კაცამდე.

Petition.ge

წარმოგიდგენთ სასარგებლო საიტს. მასში მონაწილეობის მიღება შეგიძლიათ თქვენც: დაწეროთ თქვენი განცხადება ან მოაწეროთ ხელი მას.
რას ნიშნავს სიტყვა "პეტიცია"?
პეტიცია (ლათ. პეტიტიო) - წერილობითი კოლექტიური თხოვნა ხელისუფლების უმაღლესი ორგანოებისადმი, მთავრობის მეთაურისადმი, კოლექტიური შუამდგომლობა.
("უცხო სიტყვათა ლექსიკონი" შედგენილი მიხეილ ჭაბაშვილის მიერ, მესამე შესწორებული და შევსებული გამოცემა, გამომცემლობა ,,განათლება" თბილისი 1989 წელი. გვერდი 383.)
http://petition.ge/?mod=about 
 

ჟურნალისტური კრედო

 როგორც ყველა მეცნიერებას (მაგალითად მედიცინას ჰიპოკრატეს ფიცი, ეკონომიკას მენქიუს  ათი პრინციპი, ასევე ჟურნალისტიკასაც გააჩნია თავისი პრინციპები და ნორმები:

 ჟურნალისტის 9 პრინციპი.

1. ჟურნალისტიკა უპირველეს ყოვლისა უნდა ემსახურებოდეს სიმართლეს
2. ჟურნალისტი პირველ რიგში მოქალქეების ერთგული უნდა იყოს.
3. ჟურნალისტიკის არსი არის ინფორმაციის მუდმივი გადამოწმება
4. ჟურნალისტმა უნდა შეინარჩუნოს დამოუკიდებლობა მათგან ვისაც აშუქებს
5. ჟურნალისტი უნდა მოქმედებდეს, როგორც ხელისუფლების დამოუკიდებელი მაკონტროლებელი.
6. ჟურნალისტიკა ხალხს საჯარო კრიტიკის და მსჯელობის საშUალება უნდა აძლევდეს.
7. ჟურნალისტმა რაც მნიშვნელოვანია საინტერესოდ და ადეკვატურად უნდა წარმოადგინოს.
8. ჟურნალისტმა უნდა შეინარჩუნოს ინფომრაციის პოპულარობა და ეს ინფორმაცია ყოველმხრივ გაავრცელოს.ჟურნალისტი პასუხებს აგებს სინდისის წინაშე.  

 წყარო: ლექციაზე ჩაგვაწერინეს

ჟურნალისტური კრედო

• მე მჯერა, რომ საზოგადოებრივი გაზეთი საზოგადო ტრესტია; რომ მის მომზადებაში ჩართული ყველა პირი საზოგადოების რწმუნებულებს წარმოადგენენ; რომ საზოგადო სამსახურზე ნაკლები სამსახურის განხორციელება ამ ნდობის დარღვევას ნიშნავს.

• მე მჯერა, რომ ნათელი აზროვნება და ნათელი განცხადება, სიზუსტე და სამართლიანობა კარგი ჟურნალისტიკის საფუძვლებია.

• მე მჯერა, რომ ჟურნალისტმა მხოლოდ ის უნდა წეროს რაც, მისი აზრით, სიმართლეს წარმოადგენს.

• მე მჯერა, რომ ნებისმიერი მოვლენის დამალვა, თუ ამას საზოგადოების უსაფრთხოება არ მოითხოვს, დაუშვებელია.

• მე მჯერა, რომ არავინ უნდა დაწეროს ისეთი რამ, რასაც ის, როგორც ჯენტლმენი, ყოველდღიურ ცხოვრებაში არ იტყოდა; რომ ქრთამის გაცემას ყველანაირად უნდა მოვერიდოთ; რომ პიროვნებას პასუხისგებლობის თავიდან აცილება სხვისი ინსტრუქციების და დავალებების მოშველიებით არ შეუძლია.

• მე მჯერა, რომ რეკლამა, ახალი ამბები და რედაქტორის სვეტი მკითხველთა ინტერესებს უნდა პასუხობდეს; რომ სარგებლის მომტანი სიმართლის და "სისუფთავის" ერთიანი სტანდარტები ყველასათვის საზიარო უნდა იყოს; რომ კარგი ჟურნალისტიკის ყველაზე საუკეთესო შეფასება მის მიერ საზოგადოებისთვის გაწეული სამსახურის ხარისხით შეიძლება. 

• მე მჯერა, რომ ის ჟურნალისტიკაა ყველაზე წარმატებული (და ყველაზე მეტად იმსახურებს წარმატებას), რომელსაც ღმერთის ეშიანია და ადამიანს სცემს პატივს; მდგრადად დამოუკიდებელია, აზრის ან ძალაუფლების ზეგავლენას არ განიცდის, კონსტრუქციულია, ტოლერანტულია, მაგრამ არა უდარდელი, თვითკონტროლირებადია, მომთმენია, ყოველთვის პატივს სცემს საკუთარ მკითხველს, მაგრამ არ ეშიანია მათი, უსამართლობა აღშფოთებს, პრივილეგირებულთა მოთხოვნებს ან ბრბოს ხმაურს არ ემორჩილება, ყველასთვის შანსის მიცემას ცდილობს და რამდენადაც კანონი, პატიოსანი ხელფასის ოდენობა და ადამიანთა ძმობის აღიარება ამის საშუალებას იძლევა - ყველასათვის თანაბარ შანსს გვთავაზობს; ღრმად პატრიოტულია, მაგრამ ამავე დროს საერთაშორისო კეთილდღეობას უწყობს ხელს და მსოფლიო ხალხთა მეგობრობისთვის იღწვის; დღევანდელი მსოფლიოს კაცობრიობის ჟურნალისტიკაა და მისთვის არსებობს.

უოლტერ უილიამსი დეკანი,
ჟურნალისტიკის სკოლა, მისურის უნივერსიტეტი, 1908-1935 წწ

წყარო: http://media.ge/geo/page.php?m=library 

მაგალითი # 1- სადისკუსიო თემა

ახალგაზრდული უმუშევრობის პრობლემა საქართველოში


 

შენიშვნები:

      როგორც ეს სადისკუსიო გეგმა გვეჩვენებს, კითხვების ფორმულირება არ არის მკაცრი, არამედ შესაძლებელია გქოდნეს ერთი და იგივე შეკითხვის რამდენიმე ვერსია. გარდა ამისა, სადისკუსიო გეგმა შეიძლება შეიცავდეს პასუხის მოსალოდნელ ვარიანტებს – აქ ყველაზე ხშირად გვხვდება ვარიანტები, რომლებიც მნიშვნელოვანია კვლევითი ამოცანებიდან გამომდინარე.


      თუ ინტერვიუერი ამას საჭიროდ მიიჩნევს, მას შეუძლია შეიტანოს სადისკუსიო გეგმაში გარკვეული ცვლილებები, მონიშნოს, რა კითხვა მიაჩნია ყველაზე მიზანშეწონილად ამა თუ იმ ინფორმაციის მიღების მიზნით, როგორ გააგრძელოს დისკუსია ამა თუ იმ პასუხის მიღების შემთხევაში. სავსებით დასაშვებია და მოსალოდნელიც არის, რომ სადისკუსიო გეგმამ ცვლილებები განიცადოს ინტერვიუერის ჩატარების შედეგად, იმის მიხედვით, თუ რა დამატებით ცოდნას მიიღებს ინტერვიუერი შესასწავლ საკითხთან დაკავშირებით.

[შესავალში გააცანით რესპონდეტს ინტერვიუს მიზანი, ამოცანები, დაარმწუნეთ მისი პასუხების ანონიმურობაში.]



ვინ ბრძანდებით? გთხოვთ მოკლედ მომიყვეთ თქვენი თავის შესახებ. (ასაკი, ოჯახი, პირველადი იდენტიფიკაცია)


რას სამიანობდით სკოლის დამთავრების შედმეგ? (რაც შეიძლება დაწვრილებით; სკოლის დამთავრების შემდეგ გასული მთელი დროის მანძილზე)


რა განათლება გაქვთ მიღებული? სად სწავლობდით? როდის დაამთავრეთ სწავლა?


(თუ რესპონდენტი არ სწავლობს და არც უსწვლია სკოლის შემდეგჟ რატომ არ სწავლობთ? (აბარებდა, მაგრამ ვერ ჩააბარა; არც უცდია; სხვა)


რატომ აირჩიეთ ეს სპეციალობა (ნანობს?) რომელიმე სხვა სპეციალობაზეთუ ფიქრობდით?


დღეს რომ ირჩევდეთ სპეციალობას, რას აირჩევდით? იგივეს თუ სხვას? რატომ?


რამდენად კმაყოფილი ხართ მიღებული განათლებით? რატომ?


როგორ სწავლობდით? როგორ დაამთავრეთ უმაღლესი სასწავლებელი?


რას საქმიანობთ ამჟამად? (რაც შეიძლება დაწვრიელბით)


რამდენად გადგებათ მიღებული განათლება?


ვისთან ერთად ცხოვრობთ ამჟამად? ( ოჯახური მდგომარეობა)


ვინ მუშაობს ოჯახში? როგორ შეაფასებდით თქვენი ოჯახის მატერიალურ მდგომარეობას? ვინ არჩენს ოჯახს ძირითადად?


პ.ს. ეს სადისკუსიო გეგმა შედგენილი იქნა თესაუ სოციოლოგიის სპეციალობის მე-2 კურსის სტუდენტების მიერ 2003 წელს და გამოყენებული ქინა სასწავლო სიღმრისეული ინტერვიუს ჩატარებისას.

 

როკ-ჯგუფ Nebo CCCP -ის ბიოგრაფია

       Nebo CCCP-ი  2002 წელს ჩამოყალიბდა, როგორც ალტერნატიული როკ ჯგუფი ჯგუფის შექმნა გადაწყვიტა კოტე კალანდაძემ სიმღერა  "dojdi"-ის დაწერის და მასზე სპონტანურად გადაღებული კლიპის მერე Nebo CCCP- ის მუსიკაზე გავლენა იქონია ბითლზის, დორსის, ჯოი დევიჟენის, The Cure-is, ნირვანას და “The Smiths”- ის მუსიკამ. მიუხედავად ამისა მას შენარჩუნებული აქვს ინდივიდუალური სტილი და ჟღერადობა. ყველა მის სიმღერაში იგრძნობა “ძველი” და “ახალი” მუსიკის გემოვნებიანი სინთეზი.  ალბომ "Personal Sky"- ით შედგა ჯგუფის დებიუტი. "Personal Sky" ჩაიწერა სტუდია  “Comuna Records”-ში. (ეს ალბომი ისედაც არ გამოსულა გაყიდვაში ცუდი ხარისხის გამო). ამის მერე კოტე კალანდაძე დაუკავშირდა რუს პროდიუსერებს. ხმის ჩამწერმა სტუდიამ მას ალბომის თავიდან გადაწერა ურჩია, მაგრამ მან გადაწყვიტა ახალი ალბომი ჩაეწერა, ამისთვის დაბრუნდა თბილისში, შეკრიბა ჯგუფი და ჯგუფთან ერთად წავიდა მოსკოვში. მაშინ Nebo CCCP-ში კოტე კალანდაძის გარდა უკრავდნენ:

გიტარა: ნიკ კაჩაროვი.

ბას-გიტარა: გიორგი ლომსაძე

დრამი: გოგა სამხარაძე

რამოდენიმე სიმღერა შეასრულეს მოსკოვის კლუბებში (БУНКЕР и СВАЛКА) და ხანმოკლე ტურნეს შემდეგ ისევ დაბრუნდნენ თბილისში. უნდოდათ ჩაეწერათ პირველი სრული ალბომი, მაგრამ მალევე დაიშალნენ. ამას თავისი მიზეზებიც ჰქონდა - გიორგი ლომსაძე სატელევიზიო რეალითი შოუს პროდუსერი გახდა; გოგა სამხარაძე ევროპაში წავიდა პირად ცხოვრების ასაწყობად;  ნიკ კაჩაროვმა კი დატოვა ჯგუფი და თავისი როკ-ანსამბლი – “Lemon Juice” შექმნა (შემდეგში ცნობილი “Young Georgian Lolitaz”). aმიტომ ახალი სისხლი დაჭირდა ჯგუფს. მალევე გამოჩნდნენ ახალი წევრები. ესენი იყვნენ:

ნიკა ბუზალაძე (ბულია) – გიტარა.

ალექს კორვინიძე - ბას-გიტარა.

დიმა ოგნესიანი – დრამი.

მცირე დოსიე ჯგუფის წევრების შესახებ.

dაბ. თარიღი - 27 ნოემბერი 1979-წ. 7 სთ. დილა ქ. თბილისი
სიმაღლე -188 სმ.
მეტსახელი –არ აქვს
თმის ფერი–ყავისფერი
თვალების ფერი -მწვანე
ოჯახური მდგომარეობა-უცოლო
სპეციალობა- დაამთავრა უცხო ენების ფაკულტეტი.
საყვარელი ფერი-ცისფერი, წითელი, ხაკი.
საყვარელი სასმელი- ტეკილა, ყავა, რძე.
საყვარელი კერძი- თევზი .
საყვარელი წიგნი – მექანიკური ფორთოხალი, საბრძოლო კლუბი, პეპი გრძელი წინდა.
საყვარელი მსახიობი- თიმ Pოტ, ჯონი დეპი, იულ ბრინერი, მერელინ მონრო.

საყვარელი ფილმი- "Star Wars"
საყვარელი ჯგუფი - ბიტლზი, კინო.
საყვარელი მუზიკანტი- ჯიმი ჰენდრიქსი
ყველაზე ცუდი ჯგუფი -Gოოდ სჰარლოტე (იმიტომ რომ ამ ჯგუფზე გიჟდება ჩემი ბასისტი)
საყვარელი ინსტრუმენტი -ფენდერ სტრატოკასტერ
ჰობბი – ფანჯრიდან ყურება
საყვარელი ტანსაცმელი- კედები, ბოტასები, ტყავის პლაში.
მუსიკალური მიმდინარეობა – პოსტ-პანკი, როკ’ენ’როლი, ახალი ტალღა
პროფესიული მისწრაფება- ბესტსელერი დისკის gamoSveba.

Ник Бузаладзе

дата рождения-27 ноября 1981-го 10 ч. вечера г.Тбилиси
рост-183 см
кличка-Буля
цвет волос-шатен
цвет глаз-темро каштановые
семейное положение-не женат,живет с подругой
специальность-авиатор
любимый цвет-зеленый
любимый напиток-все что жидкое
любимое блюдо-осетрина и цыпленок табака
любимая книга-"Амагедон" Стивена Кинга
любимый актер(актриса)-Тим ротт,Джонни Депп
любимый фильм-"Звездные воины"
любимая группа-perfect circle
любимый музыкант-jimi hendrix
самая нелюбимая группа-sum 41
любимый инструмент-fender stratokaster
хобби-готовить еду
любимая одежда-голубые джинсы
пристрастие в музике-гранж,блюз
професиональные стремления-принять участие полете на марс

Дима Оганесян

дата рождения-15 августа 1979-го 9 ч. утра г.Тбилиси
рост-188 см
кличка-пушистик
цвет волос-каштановый
цвет глаз-карие
семейное положение-женат
специальность-закончил музыкальное училище
любимый цвет-черный
любимый напиток-натуральные соки
любимое блюдо-свинина по сочински
любимая книга-"Граф Монте Кристо"
любимый актер(актриса)-Эдвард Нортон
любимый фильм-Судьба человека
любимая группа-black sabbath
любимый музыкант-john bonem
самая нелюбимая группа-manowar
любимый инструмент-dw drum
хобби-коллекционировать диски
любимая одежда-кожаная куртка,ботасы
пристрастие в музике-джаз-рок,фюжн
професиональные стремления-иметь свою собственную радиостанци

     2004 წლის ოქტომბერში ჩაწერეს ახალი ალბომი "Nasha Post Lubov” და გააცნეს “ფართო” პუბლიკას. მუს. კლიპი "Na Krishe" მალე გახდა თბილისის ახალგაზრდული ანდერგრაუნდის სახე. პოპულარულობასთან ერთად ახალმა ალბომმა ჯგუფს ცოტა შემოსავალიც მოუტანა. დაიწყეს ლაივ კონცერტების და როკ-ფესტების გამართვა. გადაიღეს კლიპები "Net Svobodi" da "Aeroplan”-i. ალბომში შესულმა ახალმა “ვეშებმა” თავისი ახალგაზრდული “დუხით” და თავისებური ნოსტალგიურ-რომანტიული რუსული ტექსტით უფრო პოპულარული და წარმატებული გახადა ჯგუფი. ალბომში ასევე  ძველი ჰიტების განახლებული ვერსიებიც შევიდა - "Povedu”, "Bluz Soldata" da “Eto Serdce”. მეორე ახალი ალბომის ჩაწერის პერიოდში ჯგუფში ცვლილებები მოხდა - ალექს კორვინიძეს ჩაენაცვლა გიორგი კორძახია. რაც თავისთავად მუსიკის სტილზეც აისახა. მეორე ალბომი "Samalioti" გამოვიდა 2005 წლის ნოემბერში; ამას მოყვა ორი ახალი კლიპი სიმღერისთვის: "Bluz Soldata" da "Parashuti".

    ჯგუფის მესამე ალბომი "Konec Getto?” გამოვიდა 2006 წლის ოქტომბერში თავისი კლიპით "Konec Getto?".ამ ალბომში შევიდა შვიდი სიმღერა. ამჯერად გამოყენებულია ელექტრონული მუსიკა. ავტორის აზრით ეს ალბომი საკონცერტო და ლაივ შესრულებისთვისაა დაწერილი. "Kონეც Gეტტო?” რეალისტურად აღწერს თანამედროვე ქართულ საზოგადოებას - შავ_თეთრ ფერებში თავისებური მელაქნოლიური მელოდიით. მიუხედავად ამისა იძლევა ოპტიმიზმს და სიცოცხლის ხალისს.
     2007 წლის ზაფხულში ჯგუფი შეიკრიბა რუსეთში სტუდია “ნიკიტში”, ამ სტუდიაში სიმღერებს იწერდნენ ცნობილი რუსი როკ-მომღერლები:

“Mashina vremeni”, “pilot” da “Chaif” .  მათ ჩაიწერეს ალბომი სახელად  “Rock Fm”. ალბომში აგრეთვე შესულია სიმღერა "Bluz Soldata" –s განსხვავებული ვერსია.
ამის შემდეგ ჯგუფი აღარ ასრულებს ლაივს. კოტე კალანდაძე იწყებს თავის სოლო პროექტების კეთებას სახლის სტუდიაში:

        “parashutki”, “S.P.I.D.(Sick People In Dreams)”... ამ პერიოდშივე გიტარისტ ნიკა ბუზალაძესთან ერთად ჯგუფის სახელით იწერს 14 სიმღერას და აქედან შვიდი შეაქვს ალბომში სახელად “Not for Sale”. მართლაც ეს ალბომი არ გამოვიდა გაყიდვაში, რადგან  ავტორისთვის სიმღერები ძალიან პირადული იყო.

                        

  Я поведу тебя по неизвестном тебя дорогом

Я поведу тебя по незнакомим тебя краям.

Ешё не всё сказали

над Высокими домами

Будъем летатъ.

Мы разрисуем наши стены

   Голими руками...

     ბოლო და უკანასკნელ მეოთხე ალბომ "Pisma"-ში შევიდა "Net Svabodi"-ის ახალი ვერსია. ამ ალბომში შესული სიმღერები განსხვავებულია მუსიკალურად წინა ნამუშევრებისაგან. მასში გაერთიანებულია სხვადასხვა მუსიკალური სტილი, გაძლიერებულია ბექ-საუნდი, შემცირებულია ვოკალი და სოლო-ინსტრუმენტალი. ალბომის პრეზენტაცია 20 დეკემბერს ვაკის პარკის კლუბ “33ა”-ში გაიმართა. საღამო ჩატარდა, როგორც გამოსამშვიდობებელი კონცერტი. ანუ ფაქტიურად ჯგუფმა თვითლიკვიდაცია გამოაცხადა. თუმცა 2010 წელს, 13 მაისს კლუბ ტრიუმფში კვლავ გამართეს კონცერტი, ამჯერად სხვა ქართულ ჯგუფებთან ერთად.

Я смотрю на тебя 
и может я не вижу нечего.
проста болят глаза у меня
Я хочу сказатъ тебя пару слов...










დისკოგრაფია:

"НАША ПОСТ ЛЮБОВЬ" (2004, ოქტომბერი)

1.Нет свободы
2.Это сердце
3.Дожди
4.Блюз солдата
5.На крыше
6.Аэро remix
7.Поведу
8.Звезды
9.Глаза
10.Домой

"Samalioti"(2005 ოქტომბერი)

1.Поидем со мной
2.Парашюты
3.За окнами
4.Блюз солдата
5.Этой ночью
6.Такие как мы
7.Самолеты
8.Я так люблю
9.Это сердце
10.Поведу
11.Мне с тобой
12.Огни большого города

"KONEC GETTO?" (2006 oqtomberi.)

1. Getto
2. Nebaskreb
3. Net Svobodi
4. Dzevochka
5. Podvalni zapax
6. Stonet
7. Shum v Tv

“Pisma” (27 ivlisi. 2009 )

1. ne xvataetPtica
2. mne bolno jits svami
3. taksi
4. Nanai nanai
5. Zvezdni Malchik
6. Slova v Zubax
7. Shum v ten
8. Skaji tolko eto
9. S uma

gamoyenebuli wyaroebi:

გამოყენებული წყაროები:

http://nebo-cccp.narod.ru/

http://www.myspace.com/nebosssr

Joras musikaluri dRiuri

http://nebosssr.gol.ge/

http://rock.ge

KGB

Still Watching You!

კლიპები:

გეტტო